وَعَن أبي رِمْثَةَ قَالَ: أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أبي فقالَ: «مَنْ هَذَا الَّذِي مَعَكَ؟» قَالَ: ابْنِي أَشْهَدُ بِهِ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَزَادَ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» فِي أَوَّلِهِ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى أَبِي الَّذِي بِظَهْرِ رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقَالَ: دَعْنِي أُعَالِجُ الَّذِي بِظَهْرِكِ فَإِنِّي طَبِيبٌ. فَقَالَ: «أَنْتَ رفيقٌ واللَّهُ الطبيبُ»
Abu Rimsa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men otam bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim. U zot ﷺ: «Sen bilan birga boʻlgan bu kishi kim?» dedilar. (Otam): «Bu mening oʻgʻlim, buni guvohlik beraman», dedi. U zot ﷺ: «Ogoh boʻl, u sen (qilgan jinoyat) uchun jazolanmaydi, sen ham u (qilgan jinoyat) uchun jazolanmaysan», dedilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan. «Sharh us-sunna»da esa uning avvalida (quyidagi ziyoda) keltirilgan: Men otam bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdim. Otam u zot ﷺning yelkalaridagi (narsa)ni koʻrib: «Yelkangizdagi (narsa)ni davolashimga ijozat bering, men tabibman», dedi. U zot ﷺ: «Sen mehribon (yordamchi)san, Alloh esa (asl) Tabibdir», dedilar.Абу Римса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен отам билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим. У зот ﷺ: «Сен билан бирга бўлган бу киши ким?» дедилар. (Отам): «Бу менинг ўғлим, буни гувоҳлик бераман», деди. У зот ﷺ: «Огоҳ бўл, у сен (қилган жиноят) учун жазоланмайди, сен ҳам у (қилган жиноят) учун жазоланмайсан», дедилар. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган. «Шарҳ ус-сунна»да эса унинг аввалида (қуйидаги зиёда) келтирилган: Мен отам билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирдим. Отам у зот ﷺнинг елкаларидаги (нарса)ни кўриб: «Елкангиздаги (нарса)ни даволашимга ижозат беринг, мен табибман», деди. У зот ﷺ: «Сен меҳрибон (ёрдамчи)сан, Аллоҳ эса (асл) Табибдир», дедилар.