وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ: إِنِّي زَنَيْتُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا شَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَبِكَ جُنُونٌ؟» قَالَ: لَا فَقَالَ: «أُحْصِنْتَ؟» قَالَ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ» قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَأَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ: فَرَجَمْنَاهُ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فرجمناه حَتَّى مَاتَ وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: عَنْ جَابِرٍ بَعْدَ قَوْلِهِ: قَالَ: نَعَمْ فَأَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ بِالْمُصَلَّى فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خيرا وَصلى عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidda oʻtirganlarida bir kishi kelib, u zotni chaqirdi: «Ey Allohning Rasuli, men zino qildim», dedi. Nabiy ﷺ undan yuz oʻgirdilar. Shunda u u zotning yuz oʻgirgan tomonlariga oʻtib: «Men zino qildim», dedi. Nabiy ﷺ yana undan yuz oʻgirdilar. U toʻrt marta guvohlik bergach, Nabiy ﷺ uni chaqirib: «Senda jinnilik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uylanganmisan?» dedilar. U: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Uni olib borib, toshboʻron qilinglar», dedilar. Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytadi: Biz uni Madinada toshboʻron qildik. Toshlar unga tegib ogʻritgach, u qochdi, biz uni Harrada quvib yetib, oʻlguncha toshboʻron qildik. Buxoriyning Jobirdan boʻlgan rivoyatida uning «Ha» deganidan keyin: Nabiy ﷺ buyurdilar, u namozgohda toshboʻron qilindi. Toshlar unga tegib ogʻritgach qochdi, quvib yetildi va oʻlguncha toshboʻron qilindi. Soʻng Nabiy ﷺ uni haqida yaxshi soʻz aytdilar va uning (janozasini) oʻqidilar, deb qoʻshimcha qilingan. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидда ўтирганларида бир киши келиб, у зотни чақирди: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен зино қилдим», деди. Набий ﷺ ундан юз ўгирдилар. Шунда у у зотнинг юз ўгирган томонларига ўтиб: «Мен зино қилдим», деди. Набий ﷺ яна ундан юз ўгирдилар. У тўрт марта гувоҳлик бергач, Набий ﷺ уни чақириб: «Сенда жиннилик борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уйланганмисан?» дедилар. У: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Уни олиб бориб, тошбўрон қилинглар», дедилар. Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтади: Биз уни Мадинада тошбўрон қилдик. Тошлар унга тегиб оғритгач, у қочди, биз уни Ҳаррада қувиб етиб, ўлгунча тошбўрон қилдик. Бухорийнинг Жобирдан бўлган ривоятида унинг «Ҳа» деганидан кейин: Набий ﷺ буюрдилар, у намозгоҳда тошбўрон қилинди. Тошлар унга тегиб оғритгач қочди, қувиб етилди ва ўлгунча тошбўрон қилинди. Сўнг Набий ﷺ уни ҳақида яхши сўз айтдилар ва унинг (жанозасини) ўқидилар, деб қўшимча қилинган. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.