حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. يُرِيدُ نَفْسَهُ، فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. فَأَعْرَضَ عَنْهُ، فَجَاءَ لِشِقِّ وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي أَعْرَضَ عَنْهُ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " أَحْصَنْتَ ". قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " اذْهَبُوا فَارْجُمُوهُ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرًا، قَالَ فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ، فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Odamlardan bir kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi — U zot masjidda edilar — va U zotni chaqirib: «Yo Rasululloh, men zino qildim», dedi — oʻzini (nazarda tutib). Paygʻambar ﷺ undan yuz oʻgirdilar. U (kishi) U zot yuz oʻgirgan tomonga oʻtib: «Yo Rasululloh, men zino qildim», dedi. U zot (yana) undan yuz oʻgirdilar. U Paygʻambar ﷺ yuz oʻgirgan tomonga (yana) keldi. Oʻziga qarshi toʻrt marta guvohlik bergach, Paygʻambar ﷺ uni chaqirib: «Senda jinnilik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Sen muhsanmisan (uylanganmisan)?» dedilar. U: «Ha, yo Rasululloh», dedi. U zot: «(Uni) olib borib, rajm qilinglar», dedilar. Ibn Shihob aytdi: Menga Jobirdan eshitgan kishi xabar berdiki, u (Jobir): «Men uni rajm qilganlardan edim. Biz uni musallada (Iyd namozgohida) rajm qildik. Toshlar uni qiynaganida, u (chopib) qochdi; biz uni Harrada quvib yetib, rajm qildik», degan.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Одамлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди — У зот масжидда эдилар — ва У зотни чақириб: «Ё Расулуллоҳ, мен зино қилдим», деди — ўзини (назарда тутиб). Пайғамбар ﷺ ундан юз ўгирдилар. У (киши) У зот юз ўгирган томонга ўтиб: «Ё Расулуллоҳ, мен зино қилдим», деди. У зот (яна) ундан юз ўгирдилар. У Пайғамбар ﷺ юз ўгирган томонга (яна) келди. Ўзига қарши тўрт марта гувоҳлик бергач, Пайғамбар ﷺ уни чақириб: «Сенда жиннилик борми?» дедилар. У: «Йўқ, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Сен муҳсанмисан (уйланганмисан)?» дедилар. У: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «(Уни) олиб бориб, ражм қилинглар», дедилар. Ибн Шиҳоб айтди: Менга Жобирдан эшитган киши хабар бердики, у (Жобир): «Мен уни ражм қилганлардан эдим. Биз уни мусаллада (Ийд намозгоҳида) ражм қилдик. Тошлар уни қийнаганида, у (чопиб) қочди; биз уни Ҳаррада қувиб етиб, ражм қилдик», деган.