حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ أَسْلَمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى ـ يَعْنِي نَفْسَهُ ـ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لَهُ الرَّابِعَةَ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ فَقَالَ " هَلْ بِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ ". وَكَانَ قَدْ أُحْصِنَ. وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ، فَرَجَمْنَاهُ حَتَّى مَاتَ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Aslam (qabilasi)dan bir kishi Rasululloh ﷺning oldiga — u zot masjidda edilar — kelib, uni (ovoz bilan) chaqirdi va: «Ey Allohning Rasuli, albatta falon (men) zino qildi» dedi — oʻ zini nazarda tutar edi. U zot undan yuz oʻ girdilar. (Kishi) u zot yuz oʻ girgan yuz tomoniga oʻ tib: «Ey Allohning Rasuli, albatta falon zino qildi» dedi. U zot (yana) undan yuz oʻ girdilar. (Kishi yana) u zot yuz oʻ girgan tomoniga oʻ tib, unga shu (gap)ni aytdi. U zot (yana) yuz oʻ girdilar. Toʻ rtinchi (marta) unga (oʻ tdi); u oʻ ziga qarshi toʻ rt marta guvohlik bergach, u zot uni chaqirib: «Senda jununlik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni olib borib, rajm qilinglar (toshboʻ ron qilinglar)» dedilar — u muhsan (uylangan) edi. (Zuhriydan — Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriyni eshitgan (kishi)dan:) «Men uni rajm qilganlar ichida edim; biz uni Madinadagi namozgohda rajm qildik. Toshlar unga qattiq botgach, u qochdi — to biz unga Harrada yetib bordik va uni — oʻ lguncha — rajm qildik.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Аслам (қабиласи)дан бир киши Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — у зот масжидда эдилар — келиб, уни (овоз билан) чақирди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, албатта фалон (мен) зино қилди» деди — ў зини назарда тутар эди. У зот ундан юз ў гирдилар. (Киши) у зот юз ў гирган юз томонига ў тиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, албатта фалон зино қилди» деди. У зот (яна) ундан юз ў гирдилар. (Киши яна) у зот юз ў гирган томонига ў тиб, унга шу (гап)ни айтди. У зот (яна) юз ў гирдилар. Тў ртинчи (марта) унга (ў тди); у ў зига қарши тў рт марта гувоҳлик бергач, у зот уни чақириб: «Сенда жунунлик борми?» дедилар. У: «Йўқ» деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни олиб бориб, ражм қилинглар (тошбў рон қилинглар)» дедилар — у муҳсан (уйланган) эди. (Зуҳрийдан — Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорийни эшитган (киши)дан:) «Мен уни ражм қилганлар ичида эдим; биз уни Мадинадаги намозгоҳда ражм қилдик. Тошлар унга қаттиқ ботгач, у қочди — то биз унга Ҳаррада етиб бордик ва уни — ў лгунча — ражм қилдик.»