(Umayr ibn Saʼid an-Naxaiy aytdi: Men Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim:) «Men hech kimga had joriy etib, u (had sababli) oʻlib ketsa, ichimda achinmas edim — xamr (ichgani uchun jazolangan) kishidan boshqa. Chunki u (had sababli) oʻlsa, men uning xunini toʻlardim; negaki, Rasululloh ﷺ unga (aniq miqdorli) had belgilamaganlar.»(Умайр ибн Саъид ан-Нахаий айтди: Мен Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим:) «Мен ҳеч кимга ҳад жорий этиб, у (ҳад сабабли) ўлиб кеца, ичимда ачинмас эдим — хамр (ичгани учун жазоланган) кишидан бошқа. Чунки у (ҳад сабабли) ўлса, мен унинг хунини тўлардим; негаки, Расулуллоҳ ﷺ унга (аниқ миқдорли) ҳад белгиламаганлар.»