Urva (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha menga aytdi: «Allohning Rasuli ﷺ ularni (hijrat qilib kelgan ayollarni) mana bu oyatga koʻra imtihon qilar edi: ‹Ey iymon keltirganlar! Moʻmina ayollar sizning oldingizga hijrat qilib kelsa, ularni imtihon qilinglar... chunki Alloh — magʻfiratli, rahmli(dir)› (Mumtahina, 10-12)». Oisha: «Ulardan biri oʻsha shartga rozi boʻlganda, Allohning Rasuli ﷺ unga: ‹Men sening bayʼatingni qabul qildim›, — der edi. U zot faqat shu (soʻzni) aytar edi, lekin, Allohga qasamki, u zot bayʼat olish paytida hech bir ayolning qoʻlini (hech) tegizmas (yaʼni ular bilan qoʻl berib koʻrishmas) edi va ularning bayʼatini — faqat oʻz soʻzi bilan — olar edi», — dedi.Урва (Оишадан) ривоят қилади: Оиша менга айтди: «Аллоҳнинг Расули ﷺ уларни (ҳижрат қилиб келган аёлларни) мана бу оятга кўра имтиҳон қилар эди: ‹Эй иймон келтирганлар! Мўмина аёллар сизнинг олдингизга ҳижрат қилиб келса, уларни имтиҳон қилинглар... чунки Аллоҳ — мағфиратли, раҳмли(дир)› (Мумтаҳина, 10-12)». Оиша: «Улардан бири ўша шартга рози бўлганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ унга: ‹Мен сенинг байъатингни қабул қилдим›, — дер эди. У зот фақат шу (сўзни) айтар эди, лекин, Аллоҳга қасамки, у зот байъат олиш пайтида ҳеч бир аёлнинг қўлини (ҳеч) тегизмас (яъни улар билан қўл бериб кўришмас) эди ва уларнинг байъатини — фақат ўз сўзи билан — олар эди», — деди.