HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Mishkot ul-masobih · HadisМишкот ул-масобиҳ · Ҳадис4044Bob 9:Боб 9: Sulh - 1-faslСулҳ - 1-фаслباب الصلح - الفصل الأول

وَعَن أنس: أَنَّ قُرَيْشًا صَالَحُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مَنْ جَاءَنَا مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا؟ قَالَ: «نَعَمْ إِنه من ذهبَ منَّا إِليهم فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فرجا ومخرجاً» . رَوَاهُ مُسلم

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Quraysh Nabiy ﷺ bilan sulh tuzdi, ular orasida Suhayl ibn Amr ham bor edi. Nabiy ﷺ Aliyga: «Bismillohir-rahmonir-rahiym deb yozgin», dedilar. Suhayl: «‹Bismilloh›ga kelsak, biz ‹Bismillohir-rahmonir-rahiym›ning maʼnosini bilmaymiz. Lekin biz biladigan ‹Bismika Allohumma (Ey Alloh, Sening isming bilan)› deb yozgin», dedi. So u zot: «‹Muhammad — Rasulullohdan› deb yozgin», dedilar. Ular: «Agar biz seni Allohning Rasuli ekanligingni bilsak, senga ergashardik. Lekin oʻz isming va otangning ismini yozgin», dedilar. Nabiy ﷺ: «‹Muhammad ibn Abdullohdan› deb yozgin», dedilar. Soʻng ular Nabiy ﷺ ga: «Sizdan bizga kelgan kishini sizga qaytarmaymiz, bizdan sizga kelganni esa siz bizga qaytarasiz», deb shart qoʻydilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Buni yozaylikmi?» dedilar. U zot: «Ha. Chunki bizdan ularning oldiga ketgan kishini Alloh (rahmatidan) yiroq qilsin; ulardan bizga kelgan kishiga esa Alloh kelajakda kengchilik va qutilish yoʻlini berur», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қурайш Набий ﷺ билан сулҳ тузди, улар орасида Суҳайл ибн Амр ҳам бор эди. Набий ﷺ Алийга: «Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳийм деб ёзгин», дедилар. Суҳайл: «‹Бисмиллоҳ›га келсак, биз ‹Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳийм›нинг маъносини билмаймиз. Лекин биз биладиган ‹Бисмика Аллоҳумма (Эй Аллоҳ, Сенинг исминг билан)› деб ёзгин», деди. Со у зот: «‹Муҳаммад — Расулуллоҳдан› деб ёзгин», дедилар. Улар: «Агар биз сени Аллоҳнинг Расули эканлигингни билсак, сенга эргашардик. Лекин ўз исминг ва отангнинг исмини ёзгин», дедилар. Набий ﷺ: «‹Муҳаммад ибн Абдуллоҳдан› деб ёзгин», дедилар. Сўнг улар Набий ﷺ га: «Сиздан бизга келган кишини сизга қайтармаймиз, биздан сизга келганни эса сиз бизга қайтарасиз», деб шарт қўйдилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! Буни ёзайликми?» дедилар. У зот: «Ҳа. Чунки биздан уларнинг олдига кетган кишини Аллоҳ (раҳматидан) йироқ қилсин; улардан бизга келган кишига эса Аллоҳ келажакда кенгчилик ва қутилиш йўлини берур», дедилар.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ (الألباني)