Ibn Kaʼb ibn Molik (otasidan) rivoyat qiladi: Bizning — Salaʼ (togʻi)da yaylovda yuradigan — baʼzi qoʻylarimiz bor edi. Bizning choriyamiz (kanizimiz) bir qoʻyning oʻlayotganini koʻrib, bir tosh sindirib, u bilan qoʻyni soʻydi. Otam odamlarga: «Men Paygʻambar ﷺ dan (bu haqda) soʻramaguncha (yoki u zotga soʻrash uchun birovni joʻnatmaguncha), uni yemanglar», — dedi. Bas, u Paygʻambar ﷺ dan soʻradi (yoki soʻrash uchun birovni joʻnatdi) va Paygʻambar ﷺ unga uni yeyishga ruxsat berdilar. Ubaydulloh (rivoyatchi): «Men oʻsha qizdan hayratdaman — garchi u choriya (kaniz) boʻlsa ham, (u bilibdiki qoʻy oʻlayotganda uni soʻyish kerak)», — dedi.Ибн Каъб ибн Молик (отасидан) ривоят қилади: Бизнинг — Салаъ (тоғи)да яйловда юрадиган — баъзи қўйларимиз бор эди. Бизнинг чориямиз (канизимиз) бир қўйнинг ўлаётганини кўриб, бир тош синдириб, у билан қўйни сўйди. Отам одамларга: «Мен Пайғамбар ﷺ дан (бу ҳақда) сўрамагунча (ёки у зотга сўраш учун бировни жўнатмагунча), уни еманглар», — деди. Бас, у Пайғамбар ﷺ дан сўради (ёки сўраш учун бировни жўнатди) ва Пайғамбар ﷺ унга уни ейишга рухсат бердилар. Убайдуллоҳ (ривоятчи): «Мен ўша қиздан ҳайратдаман — гарчи у чория (каниз) бўлса ҳам, (у билибдики қўй ўлаётганда уни сўйиш керак)», — деди.