حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، سَمِعَ ابْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، يُخْبِرُ ابْنَ عُمَرَ أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّ جَارِيَةً لَهُمْ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا بِسَلْعٍ، فَأَبْصَرَتْ بِشَاةٍ مِنْ غَنَمِهَا مَوْتًا، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا، فَقَالَ لأَهْلِهِ لاَ تَأْكُلُوا حَتَّى آتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْأَلَهُ، أَوْ حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْهِ مَنْ يَسْأَلُهُ. فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ بَعَثَ إِلَيْهِ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِأَكْلِهَا.
(Nofiʼ, Ibn Kaʼb ibn Molikni — Ibn Umarga xabar berayotganini — eshitdi)ki, uning otasi (Kaʼb) unga xabar berdi: Ularning bir choʻ risi Salʼda qoʻ y boqar edi; u oʻ z qoʻ ylaridan bir qoʻ yni (oʻ lim holatiga) yetganini koʻ rdi; bir toshni sindirib, uni soʻ ydi. (Kaʼb) oʻ z ahliga: «(To) men Paygʻambar ﷺning oldiga borib, u zotdan soʻramaguncha — yoki u zotga soʻraydigan (birovni) yubormaguncha — yemanglar» dedi. Soʻng u Paygʻambar ﷺning oldiga keldi — yoki u zotga (kishi) yubordi; Paygʻambar ﷺ uni yeyishni buyurdilar.(Нофиъ, Ибн Каъб ибн Моликни — Ибн Умарга хабар бераётганини — эшитди)ки, унинг отаси (Каъб) унга хабар берди: Уларнинг бир чў риси Салъда қў й боқар эди; у ў з қў йларидан бир қў йни (ў лим ҳолатига) етганини кў рди; бир тошни синдириб, уни сў йди. (Каъб) ў з аҳлига: «(То) мен Пайғамбар ﷺнинг олдига бориб, у зотдан сўрамагунча — ёки у зотга сўрайдиган (бировни) юбормагунча — еманглар» деди. Сўнг у Пайғамбар ﷺнинг олдига келди — ёки у зотга (киши) юборди; Пайғамбар ﷺ уни ейишни буюрдилар.