Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men: ‹Yo Rasululloh, men ovga otaman-u, ertasiga undan oʻqimni topaman (ov oʻlgan holda)›, dedim. U zot: ‹Oʻqing uni oʻldirganini bilsang va unda yirtqich izini koʻrmasang, uni yegin›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ahli ilmning amali shunga koʻradir. Bu bobda Abu Saʼlaba al-Xushaniy (roziyallohu anhu)dan ham (rivoyat) bor.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, мен овга отаман-у, эртасига ундан ўқимни топаман (ов ўлган ҳолда)›, дедим. У зот: ‹Ўқинг уни ўлдирганини билсанг ва унда йиртқич изини кўрмасанг, уни егин›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Аҳли илмнинг амали шунга кўрадир. Бу бобда Абу Саълаба ал-Хушаний (розияллоҳу анҳу)дан ҳам (ривоят) бор.