Xabbob ibn Arat (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Allohning Rasuli ﷺ ga — u Kaʼba soyasida, oʻz burdiga (choponiga) suyanib oʻtirganida — (kofirlar yetkazgan azob-uqubatlardan) shikoyat qildik. Biz unga: «Biz uchun (Allohdan) yordam soʻramaysizmi? Biz uchun Allohga duo qilmaysizmi?» — dedik. U: «Sizlardan oldingi ummatlar (orasida) — bir (moʻmin) kishi — u uchun qazilgan chuqurga solinar, soʻng boshiga arra qoʻyilib, u ikki boʻlakka boʻlinardi; shunda ham bu (azob) uni — oʻz dinini tark etishga — majbur qilmasdi. Uning tanasi — goʻshtini suyaklari va paylaridan ajratadigan — temir taroqlar bilan taralardi; shunda ham bu uni — oʻz dinini tark etishga — majbur qilmasdi. Allohga qasamki, bu din (yaʼni Islom) — Sanodan (Yamandagi) Hazramavtga (sayohat qiladigan) bir yoʻlovchi — Allohdan, yoki oʻz qoʻylariga (nisbatan) boʻridan boshqa hech narsadan qoʻrqmaydigan (darajada) — gʻolib keladi; lekin sizlar shoshqaloqsiz», — dedi.Хаббоб ибн Арат (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Аллоҳнинг Расули ﷺ га — у Каъба соясида, ўз бурдига (чопонига) суяниб ўтирганида — (кофирлар етказган азоб-уқубатлардан) шикоят қилдик. Биз унга: «Биз учун (Аллоҳдан) ёрдам сўрамайсизми? Биз учун Аллоҳга дуо қилмайсизми?» — дедик. У: «Сизлардан олдинги умматлар (орасида) — бир (мўмин) киши — у учун қазилган чуқурга солинар, сўнг бошига арра қўйилиб, у икки бўлакка бўлинарди; шунда ҳам бу (азоб) уни — ўз динини тарк этишга — мажбур қилмасди. Унинг танаси — гўштини суяклари ва пайларидан ажратадиган — темир тароқлар билан тараларди; шунда ҳам бу уни — ўз динини тарк этишга — мажбур қилмасди. Аллоҳга қасамки, бу дин (яъни Ислом) — Санодан (Ямандаги) Ҳазрамавтга (саёҳат қиладиган) бир йўловчи — Аллоҳдан, ёки ўз қўйларига (нисбатан) бўридан бошқа ҳеч нарсадан қўрқмайдиган (даражада) — ғолиб келади; лекин сизлар шошқалоқсиз», — деди.