وَعَن أبي هُرَيْرَة أَنه قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ خَيْبَرُ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةٌ فِيهَا سُمٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لي من كَانَ هَا هُنَا من الْيَهُود فَجمعُوا لَهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي سَائِلُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَهَلْ أَنْتُمْ صادقي عَنهُ فَقَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَبُوكُمْ قَالُوا فلَان فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذبْتُمْ بل أبوكم فلَان فَقَالُوا صدقت وبررت قَالَ: «هَلْ أَنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ» قَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ وَإِنْ كَذَبْنَاكَ عَرَفْتَ كَمَا عَرَفْتَهُ فِي أَبِينَا قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَهْلُ النَّارِ قَالُوا نَكُونُ فِيهَا يَسِيرًا ثمَّ تخلفوننا فِيهَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَئُوا فِيهَا وَاللَّهِ لَا نَخْلُفُكُمْ فِيهَا أبدا ثمَّ قَالَ لَهُم فَهَلْ أَنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنهُ قَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ قَالَ: «هَلْ جَعَلْتُمْ فِي هَذِه الشَّاة سما» . قَالُوا نعم فَقَالَ مَا حملكم على ذَلِك فَقَالُوا أردنَا إِن كنت كذابا نستريح مِنْك وَإِن كنت نَبيا لم يَضرك. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Xaybar fath qilinganida, Rasululloh ﷺga — ichida zahar (boʻ lgan) bir qoʻ y hadya qilindi. Rasululloh ﷺ: «Bu yerda (mavjud) yahudiylardan kim boʻ lsa, menga toʻ planglar» dedilar. Ular u zotga toʻ plandi. Rasululloh ﷺ ularga: «Men sizlardan bir narsani soʻ rayman; sizlar menga unda rost (gapiruvchi) boʻ lasizmi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Abulqosim» dedi. Rasululloh ﷺ ularga: «Otangiz kim?» dedilar. Ular: «Otamiz — falonchi» dedi. Rasululloh ﷺ: «Yolgʻ on aytdingiz; balki otangiz — falonchi(dir)» dedilar. Ular: «Rost va toʻ gʻ ri aytding» dedi. Soʻng u zot: «Agar men sizlardan bir narsani soʻ rasam, unda menga rost (gapiruvchi) boʻ lasizmi?» dedilar. Ular: «Ha, ey Abulqosim; agar senga yolgʻ on aytsak, sen bizning yolgʻ onimizni — otamiz (haqida) bilganingdek — bilasan» dedi. U zot ularga: «Doʻ zax ahli kim?» dedilar. Ular: «Biz unda oz (muddat) boʻ lamiz, soʻng sizlar bizning (oʻ rnimizga) unga xalafa boʻ lasiz (kirasiz)» dedi. Rasululloh ﷺ ularga: «Unda xor boʻ lib (yoʻ qolib) qolinglar; Allohga qasamki, biz unda sizlarga hech qachon xalafa boʻ lmaymiz (kirmaymiz)» dedilar. Soʻng u zot ularga: «Agar men sizlardan bir narsani soʻ rasam, unda menga rost (gapiruvchi) boʻ lasizmi?» dedilar. Ular: «Ha» dedi. U zot: «Mana shu qoʻ yga zahar soldingizmi?» dedilar. Ular: «Ha» dedi. U zot: «Sizlarni bunga nima undadi?» dedilar. Ular: «Agar sen yolgʻ onchi boʻ lsang, sendan (qutulib) tinchimoqchi boʻ ldik; agar paygʻ ambar boʻ lsang, (zahar) senga zarar bermaydi (deb oʻ yladik)» dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Хайбар фатҳ қилинганида, Расулуллоҳ ﷺга — ичида заҳар (бў лган) бир қў й ҳадя қилинди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу ерда (мавжуд) яҳудийлардан ким бў лса, менга тў планглар» дедилар. Улар у зотга тў планди. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Мен сизлардан бир нарсани сў райман; сизлар менга унда рост (гапирувчи) бў ласизми?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Абулқосим» деди. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Отангиз ким?» дедилар. Улар: «Отамиз — фалончи» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ёлғ он айтдингиз; балки отангиз — фалончи(дир)» дедилар. Улар: «Рост ва тў ғ ри айтдинг» деди. Сўнг у зот: «Агар мен сизлардан бир нарсани сў расам, унда менга рост (гапирувчи) бў ласизми?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Абулқосим; агар сенга ёлғ он айцак, сен бизнинг ёлғ онимизни — отамиз (ҳақида) билганингдек — биласан» деди. У зот уларга: «Дў зах аҳли ким?» дедилар. Улар: «Биз унда оз (муддат) бў ламиз, сўнг сизлар бизнинг (ў рнимизга) унга халафа бў ласиз (кирасиз)» деди. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Унда хор бў либ (йў қолиб) қолинглар; Аллоҳга қасамки, биз унда сизларга ҳеч қачон халафа бў лмаймиз (кирмаймиз)» дедилар. Сўнг у зот уларга: «Агар мен сизлардан бир нарсани сў расам, унда менга рост (гапирувчи) бў ласизми?» дедилар. Улар: «Ҳа» деди. У зот: «Мана шу қў йга заҳар солдингизми?» дедилар. Улар: «Ҳа» деди. У зот: «Сизларни бунга нима ундади?» дедилар. Улар: «Агар сен ёлғ ончи бў лсанг, сендан (қутулиб) тинчимоқчи бў лдик; агар пайғ амбар бў лсанг, (заҳар) сенга зарар бермайди (деб ў йладик)» деди.