Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha Quraysh Makkada maslahatlashdi. Baʼzilari: «Tong otganda uni mahkam bogʻlab qoʻyinglar», dedilar — ular Nabiy ﷺni nazarda tutardilar. Baʼzilari: «Yoʻq, uni oʻldiringlar», dedilar. Baʼzilari esa: «Yoʻq, uni chiqarib yuboringlar», dedilar. Alloh azza va jalla oʻz Nabiysi ﷺni bundan ogoh qildi. Bas, oʻsha kecha Ali Nabiy ﷺning oʻrnida yotdi, Nabiy ﷺ esa chiqib gʻorga yetib bordilar. Mushriklar Alini Nabiy ﷺ deb oʻylab, uni qoʻriqlab tunni oʻtkazdilar. Tong otgach, uning ustiga bostirib kirdilar. Alini koʻrganlarida, Alloh ularning makrini oʻzlariga qaytardi. Ular: «Anavi sohibing qani?» dedilar. U: «Bilmayman», dedi. Ular uning izidan tushdilar. Togʻga yetganlarida iz ularga chalkash boʻlib qoldi. Togʻga chiqib, gʻor yonidan oʻtdilar va uning ogʻzida oʻrgimchak toʻrini koʻrdilar. Ular: «Agar bu yerga kirganida, ogʻzida oʻrgimchak toʻri boʻlmasdi», dedilar. U zot unda uch kecha turdilar. Ahmad rivoyat qilgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир кеча Қурайш Маккада маслаҳатлашди. Баъзилари: «Тонг отганда уни маҳкам боғлаб қўйинглар», дедилар — улар Набий ﷺни назарда тутардилар. Баъзилари: «Йўқ, уни ўлдиринглар», дедилар. Баъзилари эса: «Йўқ, уни чиқариб юборинглар», дедилар. Аллоҳ азза ва жалла ўз Набийси ﷺни бундан огоҳ қилди. Бас, ўша кеча Али Набий ﷺнинг ўрнида ётди, Набий ﷺ эса чиқиб ғорга етиб бордилар. Мушриклар Алини Набий ﷺ деб ўйлаб, уни қўриқлаб тунни ўтказдилар. Тонг отгач, унинг устига бостириб кирдилар. Алини кўрганларида, Аллоҳ уларнинг макрини ўзларига қайтарди. Улар: «Анави соҳибинг қани?» дедилар. У: «Билмайман», деди. Улар унинг изидан тушдилар. Тоғга етганларида из уларга чалкаш бўлиб қолди. Тоғга чиқиб, ғор ёнидан ўтдилар ва унинг оғзида ўргимчак тўрини кўрдилар. Улар: «Агар бу ерга кирганида, оғзида ўргимчак тўри бўлмасди», дедилар. У зот унда уч кеча турдилар. Аҳмад ривоят қилган.