وَعَنْ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ أَنَّ سَفِينَةَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْطَأَ الْجَيْشَ بِأَرْضِ الرُّومِ أَوْ أُسِرَ فَانْطَلَقَ هَارِبًا يَلْتَمِسُ الْجَيْشَ فَإِذَا هُوَ بِالْأَسَدِ. فَقَالَ: يَا أَبَا الْحَارِثِ أَنَا مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ مِنْ أَمْرِي كَيْتَ وَكَيْتَ فَأَقْبَلَ الْأَسَدُ لَهُ بَصْبَصَةٌ حَتَّى قَامَ إِلَى جَنْبِهِ كُلَّمَا سَمِعَ صَوْتًا أَهْوَى إِلَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ يَمْشِي إِلَى جَنْبِهِ حَتَّى بَلَغَ الْجَيْشَ ثُمَّ رَجَعَ الْأَسَدُ. رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ»
Safina (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Safina Rum yurtida qoʻshindan adashib qoldi yoki asir olindi. Soʻng qochib, qoʻshinni izlab yoʻlga tushdi. Birdan bir sher unga roʻpara boʻldi. U: «Ey Abul Horis, men Rasululloh ﷺning ozod qilgan quliman, boshimga shunday-shunday ish tushdi», dedi. Shunda sher dumini likillatib unga yaqinlashdi, hatto uning yoniga kelib turdi. Har qachon biror ovoz eshitsa, oʻsha tomonga otilardi. Soʻng uning yonida yurib, qoʻshinga yetguncha bordi, keyin sher qaytib ketdi. Sharhus-sunnada rivoyat qilingan.Сафина (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Сафина Рум юртида қўшиндан адашиб қолди ёки асир олинди. Сўнг қочиб, қўшинни излаб йўлга тушди. Бирдан бир шер унга рўпара бўлди. У: «Эй Абул Ҳорис, мен Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қулиман, бошимга шундай-шундай иш тушди», деди. Шунда шер думини ликиллатиб унга яқинлашди, ҳатто унинг ёнига келиб турди. Ҳар қачон бирор овоз эшитса, ўша томонга отиларди. Сўнг унинг ёнида юриб, қўшинга етгунча борди, кейин шер қайтиб кетди. Шарҳус-суннада ривоят қилинган.