وَعَنْهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: «مامن نَبِيٍّ يَمْرَضُ إِلَّا خُيِّرَ بَيْنَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ» . وَكَانَ فِي شَكْوَاهُ الَّذِي قُبِضَ أَخَذَتْهُ بُحَّةٌ شَدِيدَةٌ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ من الصديقين والنبيين وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ. فَعَلِمْتُ أَنَّهُ خُيِّرَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Men Rasululloh ﷺni: «Hech bir paygʻambar kasal boʻ lmaydi, illo dunyo bilan oxirat orasida ixtiyor beriladi», deb aytayotganlarini eshitdim. U zot oʻ zlari vafot etgan kasalliklarida, ularni qattiq tovush (xirillash) tutdi; men u zotni: ‹...Alloh neʼmat bergan zotlar — paygʻambarlar, siddiqlar, shahidlar va solihlar bilan birga...› (Niso surasi, 69) deb aytayotganlarini eshitdim va u zotga (ixtiyor) berilganini bildim.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺни: «Ҳеч бир пайғамбар касал бў лмайди, илло дунё билан охират орасида ихтиёр берилади», деб айтаётганларини эшитдим. У зот ў злари вафот этган касалликларида, уларни қаттиқ товуш (хириллаш) тутди; мен у зотни: ‹...Аллоҳ неъмат берган зотлар — пайғамбарлар, сиддиқлар, шаҳидлар ва солиҳлар билан бирга...› (Нисо сураси, 69) деб айтаётганларини эшитдим ва у зотга (ихтиёр) берилганини билдим.