Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ keldilar — sahobalarining uylarining eshiklari (yuzlari) masjidga (ochilib) qaragan edi. U zot: «Bu uylarni masjiddan (boshqa tomonga) buringlar (eshiklarini boshqa yoqqa qaratinglar)», — dedilar. Soʻng Paygʻambar ﷺ (uyga) kirdilar; odamlar esa, oʻzlariga (bu borada) ruxsat nozil boʻlishini umid qilib, hech narsa qilishmadi. Keyin u zot ularning oldiga chiqib: «Bu uylarni masjiddan buringlar — chunki men masjidni hayzli (ayol) va junub (kishi) uchun halol qilmayman», — dedilar. Abu Dovud aytdi: U (roviy) — Fulayt al-Omiriydir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ келдилар — саҳобаларининг уйларининг эшиклари (юзлари) масжидга (очилиб) қараган эди. У зот: «Бу уйларни масжиддан (бошқа томонга) буринглар (эшикларини бошқа ёққа қаратинглар)», — дедилар. Сўнг Пайғамбар ﷺ (уйга) кирдилар; одамлар эса, ўзларига (бу борада) рухсат нозил бўлишини умид қилиб, ҳеч нарса қилишмади. Кейин у зот уларнинг олдига чиқиб: «Бу уйларни масжиддан буринглар — чунки мен масжидни ҳайзли (аёл) ва жунуб (киши) учун ҳалол қилмайман», — дедилар. Абу Довуд айтди: У (ровий) — Фулайт ал-Омирийдир.