وَعَن المُهَاجر بن قنفذ: أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأ ثمَّ اعتذر إِلَيْهِ فَقَالَ: «إِنِّي كرهت أَن أذكر الله عز وَجل إِلَّا على طهر أَو قَالَ على طَهَارَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى النَّسَائِيُّ إِلَى قَوْلِهِ: حَتَّى تَوَضَّأَ وَقَالَ: فَلَمَّا تَوَضَّأَ رَدَّ عَلَيْهِ
Muhojir ibn Qunfuz (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺ ning oldilariga keldi — u zot kichik hojat chiqarayotgan edilar — va salom berdi; ammo u zot tahorat olmagunlaricha (salomni) qaytarmadilar. Soʻng undan uzr soʻrab: «Men Alloh azza va jallani faqat poklik holatida zikr qilishni (maʼqul koʻraman)», — dedilar. Yoki: «...tahorat holatida», — dedilar.Муҳожир ибн Қунфуз (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Пайғамбар ﷺ нинг олдиларига келди — у зот кичик ҳожат чиқараётган эдилар — ва салом берди; аммо у зот таҳорат олмагунларича (саломни) қайтармадилар. Сўнг ундан узр сўраб: «Мен Аллоҳ азза ва жаллани фақат поклик ҳолатида зикр қилишни (маъқул кўраман)», — дедилар. Ёки: «...таҳорат ҳолатида», — дедилар.