وَعَن دَاوُد بن صَالح بن دِينَار التمار عَنْ أُمِّهِ أَنَّ مَوْلَاتَهَا أَرْسَلَتْهَا بِهَرِيسَةٍ إِلَى عَائِشَةَ قَالَتْ: فَوَجَدْتُهَا تُصَلِّي فَأَشَارَتْ إِلَيَّ أَنْ ضَعِيهَا فَجَاءَتْ هِرَّةٌ فَأَكَلَتْ مِنْهَا فَلَمَّا انْصَرَفَتْ عَائِشَةُ مِنْ صَلَاتِهَا أَكَلَتْ مِنْ حَيْثُ أَكَلَتِ الْهِرَّةُ فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّهَا لَيست بِنَجس إِنَّمَا هِيَ من الطوافين عَلَيْكُم» . وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يتَوَضَّأ بفضلها. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Oisha — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Dovud ibn Solih at-Tammor onasidan naql qiladi: Bekasi uni Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga harisa (bir taom) bilan yuborgan edi; (u ayol aytadi:) men Oishani namoz oʻqiyotgan holda topdim. U menga (taomni) qoʻyib qoʻyishga ishora qildi. Shunda bir mushuk kelib, undan yedi. Oisha namozini tugatgach, mushuk yegan joydan yedi va: «Albatta, Rasululloh ﷺ: ‹U (mushuk) nopok emas; u sizlarning atrofingizda aylanib yuradigan (jonzot)lardandir›, — dedilar; men Rasululloh ﷺ ning uning (ichib) qolgan suvidan tahorat olganlarini ham koʻrdim», — dedi.Оиша — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Довуд ибн Солиҳ ат-Таммор онасидан нақл қилади: Бекаси уни Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг олдига ҳариса (бир таом) билан юборган эди; (у аёл айтади:) мен Оишани намоз ўқиётган ҳолда топдим. У менга (таомни) қўйиб қўйишга ишора қилди. Шунда бир мушук келиб, ундан еди. Оиша намозини тугатгач, мушук еган жойдан еди ва: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ: ‹У (мушук) нопок эмас; у сизларнинг атрофингизда айланиб юрадиган (жонзот)лардандир›, — дедилар; мен Расулуллоҳ ﷺ нинг унинг (ичиб) қолган сувидан таҳорат олганларини ҳам кўрдим», — деди.