عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّهُ رَخَّصَ لِلْمُسَافِرِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيَهُنَّ وَلِلْمُقِيمِ يَوْمًا وَلَيْلَةً إِذَا تَطَهَّرَ فَلَبِسَ خُفَّيْهِ أَنْ يَمْسَحَ عَلَيْهِمَا. رَوَاهُ الْأَثْرَمُ فِي سُنَنِهِ وَابْنُ خُزَيْمَةَ وَالدَّارَقُطْنِيّ وَقَالَ الْخَطَّابِيُّ: هُوَ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ هَكَذَا فِي الْمُنْتَقى
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ musofirga uch kun va uch kecha, muqim kishiga bir kun va bir kecha, tahorat qilib maxsiylarini kiygan boʻlsa, ularning ustiga mash tortishga ruxsat berdilar. Asram uni ‹Sunan›ida, Ibn Xuzayma va Doraqutniy ham rivoyat qilishgan. Xattobiy ‹Muntaqo›da: ‹Uning isnodi sahihdir›, degan.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ мусофирга уч кун ва уч кеча, муқим кишига бир кун ва бир кеча, таҳорат қилиб махсийларини кийган бўлса, уларнинг устига маш тортишга рухсат бердилар. Асрам уни ‹Сунан›ида, Ибн Хузайма ва Дорақутний ҳам ривоят қилишган. Хаттобий ‹Мунтақо›да: ‹Унинг исноди саҳиҳдир›, деган.