وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ ثَلَاثَةٍ فِي قَرْيَةٍ وَلَا بَدْوٍ لَا تُقَامُ فِيهِمُ الصَّلَاةُ إِلَّا قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَعَلَيْكَ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّمَا يَأْكُلُ الذِّئْبُ الْقَاصِيَةَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abud-Dardo (roziyallohu anhu) aytadilar: Men Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Qishloqda yoki sahroda uch kishi boʻlib, ular orasida namoz jamoat bilan oʻqilmasa, albatta shayton ularni egallab oladi. Bas, jamoat bilan boʻlishni lozim tut. Zero, boʻri faqat (suruvdan) ajralib qolganni yeydi». (Roviy) Zoida aytadi: Soib ‹jamoat› deganda jamoat bilan namoz oʻqishni nazarda tutadi, dedi.Абуд-Дардо (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Қишлоқда ёки саҳрода уч киши бўлиб, улар орасида намоз жамоат билан ўқилмаса, албатта шайтон уларни эгаллаб олади. Бас, жамоат билан бўлишни лозим тут. Зеро, бўри фақат (сурувдан) ажралиб қолганни ейди». (Ровий) Зоида айтади: Соиб ‹жамоат› деганда жамоат билан намоз ўқишни назарда тутади, деди.