وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَقَدْ عَرَفْتُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرِنُ بَيْنَهُنَّ فَذَكَرَ عِشْرِينَ سُورَةً مِنْ أَوَّلِ الْمُفَصَّلِ عَلَى تَأْلِيفِ ابْنِ مَسْعُودٍ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ آخِرُهُنَّ (حم الدُّخان) و (عَم يتساءلون)
Abdulloh ibn Masud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot: «Nabiy ﷺ (bir rakatda) juftlab oʻqiydigan oʻxshash suralarni bilaman», dedi va Ibn Masudning tartibiga koʻra mufassalning boshidan yigirmata surani zikr qildi — har rakatda ikkitadan, ularning oxirgisi (Ho-Mim, Duxon) va (Amma yatasaalun) surasi edi.Абдуллоҳ ибн Масуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот: «Набий ﷺ (бир ракатда) жуфтлаб ўқийдиган ўхшаш сураларни биламан», деди ва Ибн Масуднинг тартибига кўра муфассалнинг бошидан йигирмата сурани зикр қилди — ҳар ракатда иккитадан, уларнинг охиргиси (Ҳо-Мим, Духон) ва (Амма ятасаалун) сураси эди.