وَعَن معَاذ بن أنس الْجُهَنِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَعَدَ فِي مُصَلَّاهُ حِينَ يَنْصَرِفُ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى يُسَبِّحَ رَكْعَتَيِ الضُّحَى لَا يَقُولُ إِلَّا خَيْرًا غُفِرَ لَهُ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Muoz ibn Anas al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim bomdod namozini oʻqib boʻlgach, zuhoning ikki rakʼatini oʻqiguncha namozgohida oʻtirsa va yaxshilikdan boshqa narsa gapirmasa, gunohlari dengiz koʻpigidan koʻp boʻlsa-da, kechirilur».Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким бомдод намозини ўқиб бўлгач, зуҳонинг икки ракъатини ўқигунча намозгоҳида ўтирса ва яхшиликдан бошқа нарса гапирмаса, гуноҳлари денгиз кўпигидан кўп бўлса-да, кечирилур».