عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «وَعَلَيْك السَّلَام ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» . فَرَجَعَ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ: «وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الَّتِي بَعْدَهَا عَلِّمْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغِ الْوُضُوءَ ثُمَّ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِمَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِّيَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِيَ قَائِمًا ثمَّ افْعَل ذَلِك فِي صَلَاتك كلهَا»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qilishicha,) bir kishi masjidga kirdi, Rasululloh ﷺ esa masjidning bir burchagida oʻtirgan edilar; (u kishi) namoz oʻqidi, soʻng kelib, u zotga salom berdi. Rasululloh ﷺ unga: «Va alaykas-salom. Qaytib (namoz) oʻqi; chunki sen namoz oʻqimading» dedilar. (U) qaytib namoz oʻqidi, soʻng kelib salom berdi. (U zot:) «Va alaykas-salom; qaytib namoz oʻqi; chunki sen namoz oʻqimading» dedilar. (U) ikkinchi marta — yoki undan keyingisida —: «Menga (namozni) oʻrgating, yo Rasululloh» dedi. (U zot:) «Namozga turganingda, tahoratni mukammal (toʻkis) qil; soʻng qiblaga yuzlanib, takbir ayt; soʻng Qurʼondan oʻzingga oson boʻlganini oʻqi; soʻng rukuga bor — toki rukuda qaror topguningcha (xotirjam boʻlguningcha); soʻng (boshingni) koʻtarib, tik turguningcha (rost) tur; soʻng sajdaga bor — toki sajdada qaror topguningcha; soʻng (boshingni) koʻtarib, oʻtirgan holda qaror topguningcha (oʻtir); soʻng sajda qil — toki sajdada qaror topguningcha; soʻng (boshingni) koʻtarib, oʻtirgan holda qaror topguningcha (oʻtir); soʻng buni butun namozingda (shunday) qil» dedilar. Abu Usoma oxirgisida: «toki tik turguningcha» dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилишича,) бир киши масжидга кирди, Расулуллоҳ ﷺ эса масжиднинг бир бурчагида ўтирган эдилар; (у киши) намоз ўқиди, сўнг келиб, у зотга салом берди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ва алайкас-салом. Қайтиб (намоз) ўқи; чунки сен намоз ўқимадинг» дедилар. (У) қайтиб намоз ўқиди, сўнг келиб салом берди. (У зот:) «Ва алайкас-салом; қайтиб намоз ўқи; чунки сен намоз ўқимадинг» дедилар. (У) иккинчи марта — ёки ундан кейингисида —: «Менга (намозни) ўргатинг, ё Расулуллоҳ» деди. (У зот:) «Намозга турганингда, таҳоратни мукаммал (тўкис) қил; сўнг қиблага юзланиб, такбир айт; сўнг Қуръондан ўзингга осон бўлганини ўқи; сўнг рукуга бор — токи рукуда қарор топгунингча (хотиржам бўлгунингча); сўнг (бошингни) кўтариб, тик тургунингча (рост) тур; сўнг саждага бор — токи саждада қарор топгунингча; сўнг (бошингни) кўтариб, ўтирган ҳолда қарор топгунингча (ўтир); сўнг сажда қил — токи саждада қарор топгунингча; сўнг (бошингни) кўтариб, ўтирган ҳолда қарор топгунингча (ўтир); сўнг буни бутун намозингда (шундай) қил» дедилар. Абу Усома охиргисида: «токи тик тургунингча» деди.