(Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot: «Kim Allohga yoʻliqishni sevsa, Alloh ham unga yoʻliqishni sevadi; kim Allohga yoʻliqishni yomon koʻrsa, Alloh ham unga yoʻliqishni yomon koʻradi», dedilar. Oisha — yoki u zotning baʼzi xotinlari —: «Biz oʻlimni yomon koʻramiz-ku», dedi. U zot: «(Gap) bu (haqda) emas; balki momin kishiga oʻlim kelganda, u Allohning roziligi va karami (mukofoti) bilan xushxabar beriladi — shunda unga oldidagi (narsa)dan koʻra sevimliroq narsa boʻlmaydi; bas, u Allohga yoʻliqishni sevadi, Alloh ham unga yoʻliqishni sevadi. Kofirga (oʻlim) kelganda, u Allohning azobi va uqubati bilan (xabar berilib) qoʻrqitiladi — shunda unga oldidagidan koʻra yomonroq narsa boʻlmaydi; bas, u Allohga yoʻliqishni yomon koʻradi, Alloh ham unga yoʻliqishni yomon koʻradi», dedilar.(Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилади):) У зот: «Ким Аллоҳга йўлиқишни севса, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни севади; ким Аллоҳга йўлиқишни ёмон кўрса, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни ёмон кўради», дедилар. Оиша — ёки у зотнинг баъзи хотинлари —: «Биз ўлимни ёмон кўрамиз-ку», деди. У зот: «(Гап) бу (ҳақда) эмас; балки момин кишига ўлим келганда, у Аллоҳнинг розилиги ва карами (мукофоти) билан хушхабар берилади — шунда унга олдидаги (нарса)дан кўра севимлироқ нарса бўлмайди; бас, у Аллоҳга йўлиқишни севади, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни севади. Кофирга (ўлим) келганда, у Аллоҳнинг азоби ва уқубати билан (хабар берилиб) қўрқитилади — шунда унга олдидагидан кўра ёмонроқ нарса бўлмайди; бас, у Аллоҳга йўлиқишни ёмон кўради, Аллоҳ ҳам унга йўлиқишни ёмон кўради», дедилар.