Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kishi (boshqalardan) soʻrayveradi — to Qiyomat kuni yuzida bir parcha (boʻlagina) goʻsht qolmagan holda kelguncha», — dedilar. Paygʻambar ﷺ qoʻshdilar: «Qiyomat kuni quyosh (odamlarga) shunchalik yaqinlashadiki, ter quloqlarning oʻrtasigacha yetib keladi; bas, barcha odamlar shu holatda turganda, ular Odam(dan), soʻng Muso(dan), soʻng Muhammad ﷺ dan yordam soʻraydi». Rivoyatchi qoʻshdi: «Muhammad ﷺ — odamlar orasida hukm chiqarilishi uchun — Alloh huzurida shafoat qiladi. U zot (oldinga) yuradi — to (jannat) eshigining halqasini ushlaguncha; soʻng Alloh uni Maqomi Mahmudga (yaʼni shafoat maqomiga) koʻtaradi. Va (oʻsha) yigʻindagi barcha odamlar Allohga hamd(lar) aytadi».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Киши (бошқалардан) сўрайверади — то Қиёмат куни юзида бир парча (бўлагина) гўшт қолмаган ҳолда келгунча», — дедилар. Пайғамбар ﷺ қўшдилар: «Қиёмат куни қуёш (одамларга) шунчалик яқинлашадики, тер қулоқларнинг ўртасигача етиб келади; бас, барча одамлар шу ҳолатда турганда, улар Одам(дан), сўнг Мусо(дан), сўнг Муҳаммад ﷺ дан ёрдам сўрайди». Ривоятчи қўшди: «Муҳаммад ﷺ — одамлар орасида ҳукм чиқарилиши учун — Аллоҳ ҳузурида шафоат қилади. У зот (олдинга) юради — то (жаннат) эшигининг ҳалқасини ушлагунча; сўнг Аллоҳ уни Мақоми Маҳмудга (яъни шафоат мақомига) кўтаради. Ва (ўша) йиғиндаги барча одамлар Аллоҳга ҳамд(лар) айтади».