وَعَن أم بجيد قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمِسْكِينَ لِيَقِفُ عَلَى بَابِي حَتَّى أَسْتَحْيِيَ فَلَا أَجِدُ فِي بَيْتِي مَا أَدْفَعُ فِي يَدِهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ادْفَعِي فِي يَدِهِ وَلَوْ ظِلْفًا مُحْرَقًا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
Umm Bujayd (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, miskin eshigim oldida shunday turadiki, hatto men uyalib ketaman, biroq uyimda uning qoʻliga beradigan hech narsa topmayman», dedim. Rasululloh ﷺ: «Uning qoʻliga, kuygan tuyoq boʻlsa ham, biror narsa bergin», dedilar. Ahmad, Abu Dovud va Termiziy rivoyat qilgan. Termiziy: «Bu hasan-sahih hadisdir», dedi.Умм Бужайд (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, мискин эшигим олдида шундай турадики, ҳатто мен уялиб кетаман, бироқ уйимда унинг қўлига берадиган ҳеч нарса топмайман», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг қўлига, куйган туёқ бўлса ҳам, бирор нарса бергин», дедилар. Аҳмад, Абу Довуд ва Термизий ривоят қилган. Термизий: «Бу ҳасан-саҳиҳ ҳадисдир», деди.