وَعَن أنس بن مَالك عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْأَرْضَ جَعَلَتْ تَمِيدُ فَخَلَقَ الْجِبَالَ فَقَالَ بِهَا عَلَيْهَا فَاسْتَقَرَّتْ فَعَجِبَتِ الْمَلَائِكَةُ مِنْ شِدَّةِ الْجِبَالِ فَقَالُوا يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنِ الْجِبَالِ قَالَ نعم الْحَدِيد قَالُوا يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنَ الْحَدِيدِ قَالَ نَعَمِ النَّارُ فَقَالُوا يَا رب هَل من خلقك شَيْء أَشد من النَّار قَالَ نعم المَاء قَالُوا يَا رب فَهَل مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنَ الْمَاءِ قَالَ نَعَمِ الرِّيحُ فَقَالُوا يَا رَبِّ هَلْ مِنْ خَلْقِكَ شَيْءٌ أَشَدُّ مِنَ الرِّيحِ قَالَ نَعَمِ ابْن آدم تصدق بِصَدقَة بِيَمِينِهِ يخفيها من شِمَالِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَذُكِرَ حَدِيثُ مُعَاذٍ: «الصَّدَقَةُ تُطْفِئُ الْخَطِيئَةَ» . فِي كتاب الْإِيمَان
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh yerni yaratganda, u tebrana boshladi. Shunda U togʻlarni yaratdi va ularni uning ustiga qoʻydi, shu bilan u qaror topdi. Farishtalar togʻlarning qattiqligidan hayratga tushib: ‹Ey Rabbim, yaratganlaringdan togʻlardan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, temir›, dedi. Ular: ‹Ey Rabbim, yaratganlaringdan temirdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, olov›, dedi. Ular: ‹Ey Rabbim, yaratganlaringdan olovdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, suv›, dedi. Ular: ‹Ey Rabbim, yaratganlaringdan suvdan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, shamol›, dedi. Ular: ‹Ey Rabbim, yaratganlaringdan shamoldan ham qattiqrogʻi bormi?› dedilar. U: ‹Ha, oʻng qoʻli bilan sadaqa berib, uni chap qoʻlidan yashiradigan odam farzandi›, dedi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻl bilangina marfuʼ holatda bilamiz.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ ерни яратганда, у тебрана бошлади. Шунда У тоғларни яратди ва уларни унинг устига қўйди, шу билан у қарор топди. Фаришталар тоғларнинг қаттиқлигидан ҳайратга тушиб: ‹Эй Раббим, яратганларингдан тоғлардан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, темир›, деди. Улар: ‹Эй Раббим, яратганларингдан темирдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, олов›, деди. Улар: ‹Эй Раббим, яратганларингдан оловдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, сув›, деди. Улар: ‹Эй Раббим, яратганларингдан сувдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, шамол›, деди. Улар: ‹Эй Раббим, яратганларингдан шамолдан ҳам қаттиқроғи борми?› дедилар. У: ‹Ҳа, ўнг қўли билан садақа бериб, уни чап қўлидан яширадиган одам фарзанди›, деди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билангина марфуъ ҳолатда биламиз.