Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta men Alloh yoʻlida (sadaqa qilib) bir otni berdim, lekin oʻsha kishi unga yaxshi qaramadi. Men uni sotib olmoqchi boʻldim — u uni arzon narxda sotadi, deb oʻyladim. Bas, men bu haqda Paygʻambar ﷺ dan soʻradim. U zot: «Uni sotib ham olma, sadaqa qilgan narsangni qaytarib ham olma — hatto sotuvchi uni bir dirhamga sotishga rozi boʻlsa ham; chunki sadaqasini qaytarib olgan kishi — oʻz qusqini (qaytarindi)ni yutgan kishidek (boʻladi)», — dedilar.Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта мен Аллоҳ йўлида (садақа қилиб) бир отни бердим, лекин ўша киши унга яхши қарамади. Мен уни сотиб олмоқчи бўлдим — у уни арзон нархда сотади, деб ўйладим. Бас, мен бу ҳақда Пайғамбар ﷺ дан сўрадим. У зот: «Уни сотиб ҳам олма, садақа қилган нарсангни қайтариб ҳам олма — ҳатто сотувчи уни бир дирҳамга сотишга рози бўлса ҳам; чунки садақасини қайтариб олган киши — ўз қусқини (қайтаринди)ни ютган кишидек (бўлади)», — дедилар.