وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: بَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا رَسُول الله هَلَكت. قَالَ: «مَالك؟» قَالَ: وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي وَأَنَا صَائِمٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ تَجِدُ رَقَبَةً تُعْتِقُهَا؟» . قَالَ: لَا قَالَ: «فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ؟» قَالَ: لَا. قَالَ: «هَلْ تَجِدُ إِطْعَامَ سِتِّينَ مِسْكِينًا؟» قَالَ: لَا. قَالَ: «اجْلِسْ» وَمَكَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم فَبينا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ وَالْعَرَقُ الْمِكْتَلُ الضَّخْمُ قَالَ: «أَيْنَ السَّائِلُ؟» قَالَ: أَنَا. قَالَ: «خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ» . فَقَالَ الرَّجُلُ: أَعَلَى أَفْقَرَ مِنِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ فَوَاللَّهِ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا يُرِيدُ الْحَرَّتَيْنِ أَهْلُ بَيْتِ أَفْقَرُ م أَهْلِ بَيْتِي. فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ ثُمَّ قَالَ: «أَطْعِمْهُ أهلك»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan oʻtirgan paytimizda, bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, men halok boʻldim», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ undan — nima gap, deb — soʻradilar. U: «Men roʻzador holda zavjam bilan jinsiy yaqinlik qildim», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ undan: «Bir qul ozod qilishga qodirmisan?» — deb soʻradilar. U ‹yoʻq› (deb javob berdi). Allohning Rasuli ﷺ undan: «Ikki oy ketma-ket roʻza tuta olasanmi?» — deb soʻradilar. U ‹yoʻq› (deb javob berdi). Paygʻambar ﷺ undan: «Oltmish kambagʻalni taomlantirishga qodirmisan?» — deb soʻradilar. U ‹yoʻq› (deb javob berdi). Paygʻambar ﷺ jim turdilar va biz shu holda (turgan paytimizda), Paygʻambar ﷺ ga xurmoga toʻla katta bir savat keltirildi. U zot: «Soʻrovchi qayerda?» — dedilar. U: «Men (shu yerda)», — dedi. Paygʻambar ﷺ (unga): «Mana buni olib, sadaqa qil», — dedilar. U kishi: «Oʻzimdan kambagʻalroq kishigami? Allohga qasamki, (Madina)ning ikki togʻi orasida mendan kambagʻalroq biror oila yoʻq», — dedi. Paygʻambar ﷺ — oziq (kurak) tishlari koʻringuncha — kuldilar, soʻng: «Uni oʻz oilang bilan yeb qoʻy», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан ўтирган пайтимизда, бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳалок бўлдим», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ ундан — нима гап, деб — сўрадилар. У: «Мен рўзадор ҳолда завжам билан жинсий яқинлик қилдим», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ ундан: «Бир қул озод қилишга қодирмисан?» — деб сўрадилар. У ‹йўқ› (деб жавоб берди). Аллоҳнинг Расули ﷺ ундан: «Икки ой кетма-кет рўза тута оласанми?» — деб сўрадилар. У ‹йўқ› (деб жавоб берди). Пайғамбар ﷺ ундан: «Олтмиш камбағални таомлантиришга қодирмисан?» — деб сўрадилар. У ‹йўқ› (деб жавоб берди). Пайғамбар ﷺ жим турдилар ва биз шу ҳолда (турган пайтимизда), Пайғамбар ﷺ га хурмога тўла катта бир сават келтирилди. У зот: «Сўровчи қаерда?» — дедилар. У: «Мен (шу ерда)», — деди. Пайғамбар ﷺ (унга): «Мана буни олиб, садақа қил», — дедилар. У киши: «Ўзимдан камбағалроқ кишигами? Аллоҳга қасамки, (Мадина)нинг икки тоғи орасида мендан камбағалроқ бирор оила йўқ», — деди. Пайғамбар ﷺ — озиқ (курак) тишлари кўрингунча — кулдилар, сўнг: «Уни ўз оиланг билан еб қўй», — дедилар.