وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَرخص لَهُ. وَأَتَاهُ آخَرُ فَسَأَلَهُ فَنَهَاهُ فَإِذَا الَّذِي رَخَّصَ لَهُ شَيْخٌ وَإِذَا الَّذِي نَهَاهُ شَابٌّ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Nasr ibn Ali bizga hadis aytdi, Abu Ahmad — yaʼni az-Zubayriy — bizga hadis aytdi, Isroil bizga xabar berdi, u Abul Anbasdan, u al-Agʻarrdan, u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi: Bir kishi Nabiy ﷺdan roʻzadorning (ayoliga) yaqinlik qilishi (uni quchoqlashi) haqida soʻradi, u zot unga ruxsat berdilar. Soʻng boshqa bir kishi kelib, u zotdan (shu haqda) soʻradi, u zot uni man qildilar. Qarasa, ruxsat berilgan kishi keksa, man qilingan kishi esa yigit edi.Наср ибн Али бизга ҳадис айтди, Абу Аҳмад — яъни аз-Зубайрий — бизга ҳадис айтди, Исроил бизга хабар берди, у Абул Анбасдан, у ал-Ағаррдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди: Бир киши Набий ﷺдан рўзадорнинг (аёлига) яқинлик қилиши (уни қучоқлаши) ҳақида сўради, у зот унга рухсат бердилар. Сўнг бошқа бир киши келиб, у зотдан (шу ҳақда) сўради, у зот уни ман қилдилар. Қараса, рухсат берилган киши кекса, ман қилинган киши эса йигит эди.