حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِوَادِي الأَزْرَقِ فَقَالَ " أَىُّ وَادٍ هَذَا " . فَقَالُوا هَذَا وَادِي الأَزْرَقِ . قَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - هَابِطًا مِنَ الثَّنِيَّةِ وَلَهُ جُؤَارٌ إِلَى اللَّهِ بِالتَّلْبِيَةِ " . ثُمَّ أَتَى عَلَى ثَنِيَّةِ هَرْشَى . فَقَالَ " أَىُّ ثَنِيَّةٍ هَذِهِ " . قَالُوا ثَنِيَّةُ هَرْشَى قَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يُونُسَ بْنِ مَتَّى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - عَلَى نَاقَةٍ حَمْرَاءَ جَعْدَةٍ عَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ خِطَامُ نَاقَتِهِ خُلْبَةٌ وَهُوَ يُلَبِّي " . قَالَ ابْنُ حَنْبَلٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ هُشَيْمٌ يَعْنِي لِيفًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Azraq vodiysidan oʻtib: «Bu qaysi vodiy?» dedilar. Ular: «Bu — Azraq vodiysi», dedilar. (Paygʻambar): «Men goʻyo Muso — alayhissalom — ga qarab turgandekman — u dovon (togʻ yoʻli)dan tushyapti va Allohga (ovoz chiqarib) talbiya bilan nido (dod) qilyapti», dedilar. Soʻng (Paygʻambar) Harsho dovoniga keldilar. (Paygʻambar): «Bu qaysi dovon?» dedilar. Ular: «Harsho dovoni», dedilar. (Paygʻambar): «Men goʻyo Yunus ibn Matto — alayhissalom — ga qarab turgandekman — u qizil, baquvvat bir tuyada, ustida jundan (yungdan) jubba, tuyasining jilovi (noxoldan) tola (arqon) holida, talbiya aytib (ketyapti)», dedilar. Ibn Hanbal oʻz hadisida: «Hushaym: ‹yaʼni xurmo tolasi (lif)ni (nazarda tutdi)› dedi» dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Азрақ водийсидан ўтиб: «Бу қайси водий?» дедилар. Улар: «Бу — Азрақ водийси», дедилар. (Пайғамбар): «Мен гўё Мусо — алайҳиссалом — га қараб тургандекман — у довон (тоғ йўли)дан тушяпти ва Аллоҳга (овоз чиқариб) талбия билан нидо (дод) қиляпти», дедилар. Сўнг (Пайғамбар) Ҳаршо довонига келдилар. (Пайғамбар): «Бу қайси довон?» дедилар. Улар: «Ҳаршо довони», дедилар. (Пайғамбар): «Мен гўё Юнус ибн Матто — алайҳиссалом — га қараб тургандекман — у қизил, бақувват бир туяда, устида жундан (юнгдан) жубба, туясининг жилови (нохолдан) тола (арқон) ҳолида, талбия айтиб (кетяпти)», дедилар. Ибн Ҳанбал ўз ҳадисида: «Ҳушайм: ‹яъни хурмо толаси (лиф)ни (назарда тутди)› деди» деди.