وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي، الْعَلاَءِ عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَيْنَا أَنَا فِي، حَلْقَةٍ فِيهَا مَلأٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَخْشَنُ الثِّيَابِ أَخْشَنُ الْجَسَدِ أَخْشَنُ الْوَجْهِ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَشِّرِ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْىِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفَيْهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفَيْهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيَيْهِ يَتَزَلْزَلُ قَالَ فَوَضَعَ الْقَوْمُ رُءُوسَهُمْ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ رَجَعَ إِلَيْهِ شَيْئًا - قَالَ - فَأَدْبَرَ وَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ هَؤُلاَءِ إِلاَّ كَرِهُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ . قَالَ إِنَّ هَؤُلاَءِ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا إِنَّ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ " أَتَرَى أُحُدًا " . فَنَظَرْتُ مَا عَلَىَّ مِنَ الشَّمْسِ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ يَبْعَثُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقُلْتُ أَرَاهُ . فَقَالَ " مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي مِثْلَهُ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلاَّ ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ " . ثُمَّ هَؤُلاَءِ يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا . قَالَ قُلْتُ مَا لَكَ وَلإِخْوَتِكَ مِنْ قُرَيْشٍ لاَ تَعْتَرِيهِمْ وَتُصِيبُ مِنْهُمْ . قَالَ لاَ وَرَبِّكَ لاَ أَسْأَلُهُمْ عَنْ دُنْيَا وَلاَ أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ .
Ahnaf ibn Qays (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Madinaga keldim. Bir halqada — unda Qurayshdan bir jamoa bor edi — oʻtirgan paytimda, kiyimi qoʻpol, badani qoʻpol, yuzi qoʻpol bir kishi keldi. U ularning oldida turib: «Mol toʻplovchilarni jahannam oʻtida qizdirilgan toshlar bilan xushxabarla! U (tosh) ulardan birining koʻkrak uchiga qoʻyiladi, toki yelkasi suyagidan chiqib ketguncha; soʻng yelkasi suyagiga qoʻyiladi, toki koʻkrak uchidan chiqib ketguncha, u (tosh) borib-kelib turadi», dedi. (Ahnaf) dedi: Shunda jamoa boshlarini quyi soldi va men ulardan birortasini unga biror narsa qaytarganini koʻrmadim. Soʻng u ortga oʻgirildi, men esa unga ergashdim, toki u bir ustunning yoniga oʻtirguncha. Men: «Men bularning sen aytgan narsani yoqtirmaganliklaridan boshqasini koʻrmadim», dedim. U: «Bular hech narsani anglamaydilar. Mening doʻstim Abul-Qosim ﷺ meni chaqirdilar, men javob berdim. Soʻng: ‹Uhudni koʻryapsanmi?› dedilar. Men quyoshning ustimga (qancha qolgani)ga qaradim — u zot meni biror hojatlari uchun yuboradilar deb oʻylab. Soʻng: ‹Uni koʻryapman›, dedim. Shunda: ‹Menda shu (Uhud) misli oltin boʻlib, uni butunlay ehson qilib, faqat uch dinordan boshqasini qoldirmasligim meni shod qilmaydi (degan boʻlardim)›, dedilar. Bular esa dunyoni toʻplaydilar, hech narsani anglamaydilar», dedi. Men: «Senga va Qurayshdan boʻlgan birodarlaringga nima boʻldi, ularning oldiga bormaysan va ulardan (biror narsa) olmaysan?» dedim. U: «Yoʻq, Robbingga qasamki, men Allohga va Uning Rasuliga qovushgunimga qadar ulardan dunyo (uchun biror narsa) soʻramayman va dindan ham (biror narsani) ulardan fatvo qilib soʻramayman», dedi.Аҳнаф ибн Қайс (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мадинага келдим. Бир ҳалқада — унда Қурайшдан бир жамоа бор эди — ўтирган пайтимда, кийими қўпол, бадани қўпол, юзи қўпол бир киши келди. У уларнинг олдида туриб: «Мол тўпловчиларни жаҳаннам ўтида қиздирилган тошлар билан хушхабарла! У (тош) улардан бирининг кўкрак учига қўйилади, токи елкаси суягидан чиқиб кетгунча; сўнг елкаси суягига қўйилади, токи кўкрак учидан чиқиб кетгунча, у (тош) бориб-келиб туради», деди. (Аҳнаф) деди: Шунда жамоа бошларини қуйи солди ва мен улардан бирортасини унга бирор нарса қайтарганини кўрмадим. Сўнг у ортга ўгирилди, мен эса унга эргашдим, токи у бир устуннинг ёнига ўтиргунча. Мен: «Мен буларнинг сен айтган нарсани ёқтирмаганликларидан бошқасини кўрмадим», дедим. У: «Булар ҳеч нарсани англамайдилар. Менинг дўстим Абул-Қосим ﷺ мени чақирдилар, мен жавоб бердим. Сўнг: ‹Уҳудни кўряпсанми?› дедилар. Мен қуёшнинг устимга (қанча қолгани)га қарадим — у зот мени бирор ҳожатлари учун юборадилар деб ўйлаб. Сўнг: ‹Уни кўряпман›, дедим. Шунда: ‹Менда шу (Уҳуд) мисли олтин бўлиб, уни бутунлай эҳсон қилиб, фақат уч динордан бошқасини қолдирмаслигим мени шод қилмайди (деган бўлардим)›, дедилар. Булар эса дунёни тўплайдилар, ҳеч нарсани англамайдилар», деди. Мен: «Сенга ва Қурайшдан бўлган биродарларингга нима бўлди, уларнинг олдига бормайсан ва улардан (бирор нарса) олмайсан?» дедим. У: «Йўқ, Роббингга қасамки, мен Аллоҳга ва Унинг Расулига қовушгунимга қадар улардан дунё (учун бирор нарса) сўрамайман ва диндан ҳам (бирор нарсани) улардан фатво қилиб сўрамайман», деди.