وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ح وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ فَأَمَّا عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَفِي حَدِيثِهِ الْمُتْعَةُ وَلَمْ يَقُلْ مُتْعَةُ الْحَجِّ . وَأَمَّا ابْنُ جَعْفَرٍ فَقَالَ قَالَ شُعْبَةُ قَالَ مُسْلِمٌ لاَ أَدْرِي مُتْعَةُ الْحَجِّ أَوْ مُتْعَةُ النِّسَاءِ .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan shu maʼnoda rivoyat qilinadi, faqat baʼzi rivoyatda «al-mutʼa (tamattuʼ)» deyilgan boʻlib, «mutʼatul-haj» deyilmagan; yana bir rivoyatda esa: «Muslim dedi: ‹Bilmayman, mutʼatul-haj (hajdagi tamattuʼ)mi yoki mutʼatun-niso (ayollar bilan vaqtinchalik nikoh)mi?›», deyilgan.