حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتِ اخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فِي غُلاَمٍ فَقَالَ سَعْدٌ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَهِدَ إِلَىَّ أَنَّهُ ابْنُهُ انْظُرْ إِلَى شَبَهِهِ وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ هَذَا أَخِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي مِنْ وَلِيدَتِهِ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى شَبَهِهِ فَرَأَى شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ فَقَالَ " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ الْوَلَدُ لِلْفِرَاَشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ بِنْتَ زَمْعَةَ " . قَالَتْ فَلَمْ يَرَ سَوْدَةَ قَطُّ وَلَمْ يَذْكُرْ مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ قَوْلَهُ " يَا عَبْدُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Abu Vaqqos bilan Abd ibn Zamʼa bir bola haqida talashib qolishdi. Saʼd: «Yo Rasululloh, bu — akam Utba ibn Abu Vaqqosning oʻgʻli; (Utba) menga uning oʻzining oʻgʻli ekanini vasiyat qilgan edi. Uning oʻxshashligiga qarang», dedi. Abd ibn Zamʼa esa: «Yo Rasululloh, bu — mening akam; otamning toʻshagida uning choʻrisidan tugʻilgan», dedi. Rasululloh ﷺ uning oʻxshashligiga qaradilar va Utbaga ochiq oʻxshashlikni koʻrdilar. Soʻng: «Ey Abd, u — seniki. Bola toʻshakka (uning egasiga) tegishli, zinokorga esa tosh (mahrumlik). Ey Savda binti Zamʼa, sen undan pardalangin», dedilar. (Oisha) dedi: Shundan keyin u (bola) Savdani hech qachon koʻrmadi. Muhammad ibn Rumh «Ey Abd» degan soʻzini zikr qilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Абу Ваққос билан Абд ибн Замъа бир бола ҳақида талашиб қолишди. Саъд: «Ё Расулуллоҳ, бу — акам Утба ибн Абу Ваққоснинг ўғли; (Утба) менга унинг ўзининг ўғли эканини васият қилган эди. Унинг ўхшашлигига қаранг», деди. Абд ибн Замъа эса: «Ё Расулуллоҳ, бу — менинг акам; отамнинг тўшагида унинг чўрисидан туғилган», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ўхшашлигига қарадилар ва Утбага очиқ ўхшашликни кўрдилар. Сўнг: «Эй Абд, у — сеники. Бола тўшакка (унинг эгасига) тегишли, зинокорга эса тош (маҳрумлик). Эй Савда бинти Замъа, сен ундан пардалангин», дедилар. (Оиша) деди: Шундан кейин у (бола) Савдани ҳеч қачон кўрмади. Муҳаммад ибн Румҳ «Эй Абд» деган сўзини зикр қилмади.