حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمُ بْنُ أَخْضَرَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَأْمِرُهُ فِيهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ هُوَ أَنْفَسُ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . قَالَ فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُبْتَاعُ وَلاَ يُورَثُ وَلاَ يُوهَبُ . قَالَ فَتَصَدَّقَ عُمَرُ فِي الْفُقَرَاءِ وَفِي الْقُرْبَى وَفِي الرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ . قَالَ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُحَمَّدًا فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذَا الْمَكَانَ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ . قَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً . قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَأَنْبَأَنِي مَنْ قَرَأَ هَذَا الْكِتَابَ أَنَّ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Xaybarda bir yerga ega boʻldi. Soʻng Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, u haqda maslahat soʻradi va: «Yo Rasululloh! Men Xaybarda bir yerga ega boʻldim, undan koʻra qadrliroq molga hech qachon ega boʻlmaganman. Bu haqda menga nima buyurasiz?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Istasang, uning aslini ushlab qol-da, (hosilini) sadaqa qil», — dedilar. (Ibn Umar) dedi: Shunda Umar uni sadaqa qildi — uning asli sotilmasligi, sotib olinmasligi, meros qilinmasligi va hadya qilinmasligi sharti bilan. (Ibn Umar) dedi: Umar uni faqirlarga, qarindoshlarga, qul ozod qilishga, Alloh yoʻlida (jihodda), yoʻlovchiga va mehmonga sadaqa qildi. Uni boshqarib turgan kishi maʼrufga muvofiq (oʻrtacha) undan yesa yoki ortimdan mol orttirmagan holda doʻstini ovqatlantirsa, gunoh emas.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Хайбарда бир ерга эга бўлди. Сўнг Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, у ҳақда маслаҳат сўради ва: «Ё Расулуллоҳ! Мен Хайбарда бир ерга эга бўлдим, ундан кўра қадрлироқ молга ҳеч қачон эга бўлмаганман. Бу ҳақда менга нима буюрасиз?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Истасанг, унинг аслини ушлаб қол-да, (ҳосилини) садақа қил», — дедилар. (Ибн Умар) деди: Шунда Умар уни садақа қилди — унинг асли сотилмаслиги, сотиб олинмаслиги, мерос қилинмаслиги ва ҳадя қилинмаслиги шарти билан. (Ибн Умар) деди: Умар уни фақирларга, қариндошларга, қул озод қилишга, Аллоҳ йўлида (жиҳодда), йўловчига ва меҳмонга садақа қилди. Уни бошқариб турган киши маъруфга мувофиқ (ўртача) ундан еса ёки ортимдан мол орттирмаган ҳолда дўстини овқатлантирса, гуноҳ эмас.