حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَتْ هِنْدٌ بِنْتُ عُتْبَةَ امْرَأَةُ أَبِي سُفْيَانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ لاَ يُعْطِينِي مِنَ النَّفَقَةِ مَا يَكْفِينِي وَيَكْفِي بَنِيَّ إِلاَّ مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ بِغَيْرِ عِلْمِهِ . فَهَلْ عَلَىَّ فِي ذَلِكَ مِنْ جُنَاحٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُذِي مِنْ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ مَا يَكْفِيكِ وَيَكْفِي بَنِيكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Sufyonning xotini Hind binti Utba Rasululloh ﷺ ning oldilariga kirib: «Yo Rasululloh! Abu Sufyon ziqna kishi. U menga oʻzimga va bolalarimga yetadigan nafaqani bermaydi, faqat men uning bilmagan holida molidan olganim (yetadi). Bunda menga (gunoh) bormi?» — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uning molidan oʻzingga va bolalaringga yetadigan miqdorni maʼruf (odat boʻlgan, oʻrinli) yoʻsinda olgin», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Суфённинг хотини Ҳинд бинти Утба Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига кириб: «Ё Расулуллоҳ! Абу Суфён зиқна киши. У менга ўзимга ва болаларимга етадиган нафақани бермайди, фақат мен унинг билмаган ҳолида молидан олганим (етади). Бунда менга (гуноҳ) борми?» — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг молидан ўзингга ва болаларингга етадиган миқдорни маъруф (одат бўлган, ўринли) йўсинда олгин», — дедилар.