وَحَدَّثَنَاهُ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، الأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَفِي حَدِيثِهِمَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا.
Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan shu hadisning oʻzi boshqa isnod bilan ham rivoyat qilingan. Ularning hadisida «biz biladigan ishga» (naʼrifuhu) oʻrniga «bizni dahshatga soladigan ishga» (yufziʼuna) (degan ibora) bor.