وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ، بِصِفِّينَ يَقُولُ اتَّهِمُوا رَأْيَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي يَوْمَ أَبِي جَنْدَلٍ وَلَوْ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَرُدَّ أَمْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - مَا فَتَحْنَا مِنْهُ فِي خُصْمٍ إِلاَّ انْفَجَرَ عَلَيْنَا مِنْهُ خُصْمٌ .
Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Siffinda Sahl ibn Hunayfning shunday deganini eshitdim: «Dininglar haqidagi raʼyingizni ayblanglar! Abu Jandal kuni oʻzimni shunday holatda koʻrdimki, agar men Rasululloh ﷺ ning amrini qaytarishga qodir boʻlganimda (qaytargan boʻlardim). (Vaziyat shunchalik ogʻir ediki,) bir tomonidan tuzatsak, undan boshqa tomoni bizning ustimizga yorilib ketardi».