حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ، - يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيَّ - حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ، - يَعْنِي ابْنَ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيَّ - قَالَ لَقِيتُ عَائِشَةَ فَسَأَلْتُهَا عَنِ النَّبِيذِ، فَدَعَتْ عَائِشَةُ جَارِيَةً حَبَشِيَّةً فَقَالَتْ سَلْ هَذِهِ فَإِنَّهَا كَانَتْ تَنْبِذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتِ الْحَبَشِيَّةُ كُنْتُ أَنْبِذُ لَهُ فِي سِقَاءٍ مِنَ اللَّيْلِ وَأُوكِيهِ وَأُعَلِّقُهُ فَإِذَا أَصْبَحَ شَرِبَ مِنْهُ .
Sumoma ibn Hazn al-Qushayriy aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho) bilan uchrashib, undan nabiz haqida soʻradim. Shunda Oisha bir habashistonlik joriyani chaqirib: «Mana bundan soʻra, chunki u Rasululloh ﷺ ga nabiz tayyorlar edi», dedi. Habashistonlik (joriya) shunday dedi: «Men u zot uchun kechasi mesh (tulumcha)da nabiz tayyorlar, uning ogʻzini bogʻlab, osib qoʻyar edim. Tong otganida, u zot undan ichar edilar».Сумома ибн Ҳазн ал-Қушайрий айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо) билан учрашиб, ундан набиз ҳақида сўрадим. Шунда Оиша бир ҳабашистонлик жорияни чақириб: «Мана бундан сўра, чунки у Расулуллоҳ ﷺ га набиз тайёрлар эди», деди. Ҳабашистонлик (жория) шундай деди: «Мен у зот учун кечаси меш (тулумча)да набиз тайёрлар, унинг оғзини боғлаб, осиб қўяр эдим. Тонг отганида, у зот ундан ичар эдилар».