حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَجِيءَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْ ذَلِكَ الدُّبَّاءِ وَيُعْجِبُهُ - قَالَ - فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ جَعَلْتُ أُلْقِيهِ إِلَيْهِ وَلاَ أَطْعَمُهُ . قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ يُعْجِبُنِي الدُّبَّاءُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ni bir kishi (taomga) taklif qildi, men ham u zot bilan birga bordim. Ichida qovoq solingan shoʻrva keltirildi. Rasululloh ﷺ oʻsha qovoqdan yeya boshladilar va u zotga (qovoq) yoqar edi. (Anas) dedi: «Buni koʻrgach, men (qovoqni) u zotning oldilariga surib qoʻyar, oʻzim yemas edim». (Anas) dedi: «Shundan keyin menga qovoq doim yoqadigan boʻldi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ни бир киши (таомга) таклиф қилди, мен ҳам у зот билан бирга бордим. Ичида қовоқ солинган шўрва келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ ўша қовоқдан ея бошладилар ва у зотга (қовоқ) ёқар эди. (Анас) деди: «Буни кўргач, мен (қовоқни) у зотнинг олдиларига суриб қўяр, ўзим емас эдим». (Анас) деди: «Шундан кейин менга қовоқ доим ёқадиган бўлди».