أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا انْقَضَتْ عِدَّةُ زَيْنَبَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِزَيْدٍ " اذْكُرْهَا عَلَىَّ " . قَالَ زَيْدٌ فَانْطَلَقْتُ فَقُلْتُ يَا زَيْنَبُ أَبْشِرِي أَرْسَلَنِي إِلَيْكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُكِ . فَقَالَتْ مَا أَنَا بِصَانِعَةٍ شَيْئًا حَتَّى أَسْتَأْمِرَ رَبِّي فَقَامَتْ إِلَى مَسْجِدِهَا وَنَزَلَ الْقُرْآنُ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بِغَيْرِ أَمْرٍ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Zaynabning iddasi tugagach, Rasululloh ﷺ Zaydga: ‹Uni men uchun soʻrab qoʻy›, dedilar. Zayd dedi: ‹Men bordim va: Ey Zaynab, xushxabar boʻlsin, Rasululloh ﷺ meni sen huzuringga sovchilik qilish uchun yubordilar, dedim. U: Toki Robbim bilan maslahatlashmagunimcha men hech narsa qilmayman, dedi va oʻz masjidiga (namozgohiga) turdi. Shu payt Qurʼon nozil boʻldi va Rasululloh ﷺ kelib, izn soʻramasdan kirdilar›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Зайнабнинг иддаси тугагач, Расулуллоҳ ﷺ Зайдга: ‹Уни мен учун сўраб қўй›, дедилар. Зайд деди: ‹Мен бордим ва: Эй Зайнаб, хушхабар бўлсин, Расулуллоҳ ﷺ мени сен ҳузурингга совчилик қилиш учун юбордилар, дедим. У: Токи Роббим билан маслаҳатлашмагунимча мен ҳеч нарса қилмайман, деди ва ўз масжидига (намозгоҳига) турди. Шу пайт Қуръон нозил бўлди ва Расулуллоҳ ﷺ келиб, изн сўрамасдан кирдилар›».