وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي زَوَّجْتُ ابْنَتِي فَتَمَرَّقَ شَعْرُ رَأْسِهَا وَزَوْجُهَا يَسْتَحْسِنُهَا أَفَأَصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَهَاهَا .
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir ayol Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Men qizimni turmushga berdim, sochi toʻkilib ketdi, eri esa uni (sochli holda) yoqtiradi. Unga soch ulasam boʻladimi, yo Rasululloh?» dedi. Shunda (Nabiy ﷺ) uni (bundan) qaytardilar.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир аёл Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Мен қизимни турмушга бердим, сочи тўкилиб кетди, эри эса уни (сочли ҳолда) ёқтиради. Унга соч уласам бўладими, ё Расулуллоҳ?» деди. Шунда (Набий ﷺ) уни (бундан) қайтардилар.