حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَجَعَلَ يَقُولُ إِنْ جَعَلَ لِي مُحَمَّدٌ الأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ تَبِعْتُهُ . فَقَدِمَهَا فِي بَشَرٍ كَثِيرٍ مِنْ قَوْمِهِ فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَفِي يَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِطْعَةُ جَرِيدَةٍ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ قَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا وَلَنْ أَتَعَدَّى أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ وَإِنِّي لأُرَاكَ الَّذِي أُرِيتُ فِيكَ مَا أُرِيتُ وَهَذَا ثَابِتٌ يُجِيبُكَ عَنِّي " . ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُ عَنْ قَوْلِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ أَرَى الَّذِي أُرِيتُ فِيكَ مَا أُرِيتُ " . فَأَخْبَرَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ فِي يَدَىَّ سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ فَأَهَمَّنِي شَأْنُهُمَا فَأُوحِيَ إِلَىَّ فِي الْمَنَامِ أَنِ انْفُخْهُمَا فَنَفَخْتُهُمَا فَطَارَا فَأَوَّلْتُهُمَا كَذَّابَيْنِ يَخْرُجَانِ مِنْ بَعْدِي فَكَانَ أَحَدُهُمَا الْعَنْسِيَّ صَاحِبَ صَنْعَاءَ وَالآخَرُ مُسَيْلِمَةَ صَاحِبَ الْيَمَامَةِ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Yolgʻonchi Musaylima Nabiy ﷺ zamonida Madinaga keldi va: «Agar Muhammad (vafotidan) keyin ishni (xalifalikni) menga bersa, men unga ergashaman», deya boshladi. U oʻz qavmidan koʻp odamlar bilan kelgan edi. Shunda Nabiy ﷺ unga qarab keldilar, u zot bilan birga Sobit ibn Qays ibn Shammos bor edi, Nabiy ﷺ ning qoʻllarida esa bir parcha xurmo shoxi bor edi. U zot Musaylimaning oldida, uning ashoblari ichida toʻxtab: «Sen mendan shu bir parchani soʻrasang ham, men uni senga bermas edim. Men sen haqingdagi Allohning amridan oshmayman. Agar (haqdan) yuz oʻgirsang, Alloh seni halok qiladi. Men seni allaqachon sen haqingda koʻrsatilgan narsadagi (kishi) deb bilaman. Mana bu Sobit men tomonimdan senga javob beradi», dedilar. Soʻng u zot undan qaytib ketdilar. Ibn Abbos dedi: Men Nabiy ﷺ ning: «Sen aniq sen haqingda koʻrsatilgan narsadagi (kishi)san», degan soʻzlari haqida soʻradim. Shunda menga Abu Hurayra xabar berdiki, Nabiy ﷺ (shunday) dedilar: «Men uxlab yotganimda qoʻllarimda oltindan ikkita bilakuzuk koʻrdim, ularning ishi meni tashvishga soldi. Shunda menga uyqumda: ‹Ularni puflagin›, deb vahiy qilindi. Men ularni pufladim, ikkovi uchib ketdi. Men ularni mendan keyin chiqadigan ikki yolgʻonchi deb taʼbir qildim. Ulardan biri Sanʼo egasi al-Ansiy, ikkinchisi Yamoma egasi Musaylima edi.»Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ёлғончи Мусайлима Набий ﷺ замонида Мадинага келди ва: «Агар Муҳаммад (вафотидан) кейин ишни (халифаликни) менга берса, мен унга эргашаман», дея бошлади. У ўз қавмидан кўп одамлар билан келган эди. Шунда Набий ﷺ унга қараб келдилар, у зот билан бирга Собит ибн Қайс ибн Шаммос бор эди, Набий ﷺ нинг қўлларида эса бир парча хурмо шохи бор эди. У зот Мусайлиманинг олдида, унинг ашоблари ичида тўхтаб: «Сен мендан шу бир парчани сўрасанг ҳам, мен уни сенга бермас эдим. Мен сен ҳақингдаги Аллоҳнинг амридан ошмайман. Агар (ҳақдан) юз ўгирсанг, Аллоҳ сени ҳалок қилади. Мен сени аллақачон сен ҳақингда кўрсатилган нарсадаги (киши) деб биламан. Мана бу Собит мен томонимдан сенга жавоб беради», дедилар. Сўнг у зот ундан қайтиб кетдилар. Ибн Аббос деди: Мен Набий ﷺ нинг: «Сен аниқ сен ҳақингда кўрсатилган нарсадаги (киши)сан», деган сўзлари ҳақида сўрадим. Шунда менга Абу Ҳурайра хабар бердики, Набий ﷺ (шундай) дедилар: «Мен ухлаб ётганимда қўлларимда олтиндан иккита билакузук кўрдим, уларнинг иши мени ташвишга солди. Шунда менга уйқумда: ‹Уларни пуфлагин›, деб ваҳий қилинди. Мен уларни пуфладим, иккови учиб кетди. Мен уларни мендан кейин чиқадиган икки ёлғончи деб таъбир қилдим. Улардан бири Санъо эгаси ал-Ансий, иккинчиси Ямома эгаси Мусайлима эди.»