حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ وَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا، وَلَنْ تَعْدُوَ أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ، وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Musaylima (yolgʻonchi)ning oldida — uning sahobalari (atrofidagi odamlari) ichida — toʻxtab: «Agar sen mendan mana shu boʻlak (xurmo novdasi)ni soʻraganingda ham, men uni senga bermas edim; sen Allohning sen haqingdagi amridan (hukmidan) chiqib (qutulib) ketolmaysan; agar (haqdan) yuz oʻgirsang, albatta Alloh seni halok qiladi», dedilar.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺ Мусайлима (ёлғончи)нинг олдида — унинг саҳобалари (атрофидаги одамлари) ичида — тўхтаб: «Агар сен мендан мана шу бўлак (хурмо новдаси)ни сўраганингда ҳам, мен уни сенга бермас эдим; сен Аллоҳнинг сен ҳақингдаги амридан (ҳукмидан) чиқиб (қутулиб) кетолмайсан; агар (ҳақдан) юз ўгирсанг, албатта Аллоҳ сени ҳалок қилади», дедилар.