Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: aʼroblardan (badaviy arablardan) bir necha kishi egnilariga jun (kiyim) kiyib, Rasululloh ﷺ ning oldilariga keldilar. U zot ularning ahvoli yomonligini, ularga (qattiq) ehtiyoj yetganini koʻrdilar-da, odamlarni sadaqaga undadilar, lekin ular sustkashlik qildilar, hatto bu (norozilik) u zotning yuzlarida koʻrindi. (Jarir) dedi: soʻng ansorlardan bir kishi kumush solingan hamyon olib keldi, keyin boshqasi keldi, soʻng (boshqalar) ketma-ket (keldilar), hatto u zotning yuzlarida shodlik bilindi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kim Islomda yaxshi bir yoʻl boshlasa, soʻng undan keyin unga amal qilinsa, unga shu (yoʻlga) amal qilganlarning ajri misli (savob) yoziladi va ularning ajrlaridan hech narsa kamaymaydi. Kim Islomda yomon bir yoʻl boshlasa, soʻng undan keyin unga amal qilinsa, unga shu (yoʻlga) amal qilganlarning gunohi misli (yuk) yoziladi va ularning yuklaridan hech narsa kamaymaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: аъроблардан (бадавий араблардан) бир неча киши эгниларига жун (кийим) кийиб, Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келдилар. У зот уларнинг аҳволи ёмонлигини, уларга (қаттиқ) эҳтиёж етганини кўрдилар-да, одамларни садақага ундадилар, лекин улар сусткашлик қилдилар, ҳатто бу (норозилик) у зотнинг юзларида кўринди. (Жарир) деди: сўнг ансорлардан бир киши кумуш солинган ҳамён олиб келди, кейин бошқаси келди, сўнг (бошқалар) кетма-кет (келдилар), ҳатто у зотнинг юзларида шодлик билинди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломда яхши бир йўл бошласа, сўнг ундан кейин унга амал қилинса, унга шу (йўлга) амал қилганларнинг ажри мисли (савоб) ёзилади ва уларнинг ажрларидан ҳеч нарса камаймайди. Ким Исломда ёмон бир йўл бошласа, сўнг ундан кейин унга амал қилинса, унга шу (йўлга) амал қилганларнинг гуноҳи мисли (юк) ёзилади ва уларнинг юкларидан ҳеч нарса камаймайди», дедилар.