Ato (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Yazid ibn Muoviya zamonida shomliklar (Makkaga) bostirib kirib (urush qilganlarida) Bayt (Kaʼba) yonib ketdi. Uning ishi (yaʼni Ibn Zubayr bilan bogʻliq voqealar) qanday boʻlsa shunday kechdi. Ibn Zubayr odamlar hajga (mavsumga) kelgunlariga qadar uni (oʻsha holida) tark etib qoʻydi — u (kelganlarni) shomliklarga qarshi botir qilmoqchi yoki urushga undamoqchi edi. Odamlar (hajdan) qaytayotganlarida u dedi: «Ey odamlar! Kaʼba haqida menga maslahat beringlar: uni buzib, qaytadan qurayinmi yoki vayron boʻlgan joylarini taʼmirlay qoʻyayinmi?» Ibn Abbos dedi: «Men bu haqda bir fikrga keldim: vayron boʻlgan joylarini taʼmirlab, odamlar Islom (qabul qilgan) holidagi Baytni hamda odamlar Islom (qabul qilgan) holidagi toshlarini — Nabiy ﷺ uning ustida (paygʻambar qilib) yuborilgan (oʻsha toshlarni) oʻz holida qoldirishingni maʼqul koʻraman», dedi. Shunda Ibn Zubayr dedi: «Birortangizning uyi yonib ketsa, uni yangilamaguncha koʻngli toʻlmaydi-ku, Robbingizning Bayti qanday qilib (shundayligicha qoldirilsin)? Men Robbimdan uch marta xayr soʻrayman (istixora qilaman), soʻng oʻz ishimga qatʼiy qaror qilaman», dedi. Uch (kun) oʻtgach, u uni buzishga qatʼiy qaror qildi. Odamlar esa (Kaʼba ustiga) birinchi boʻlib chiqqan kishiga osmondan bir balo tushishidan qoʻrqib, undan oʻzlarini tortdilar — toki bir kishi (uning) ustiga chiqib, undan bir toshni (yerga) tashladi. Odamlar unga hech narsa boʻlmaganini koʻrishgach, ketma-ket (kirishib) uni buzishdi, hatto yerga tekkizishdi. Soʻng Ibn Zubayr ustunlar oʻrnatib, ustiga pardalar tortdi — toki uning binosi koʻtarilgunga qadar. Ibn Zubayr dedi: «Men Oishadan eshitganman, u shunday derdi: Nabiy ﷺ: ‹Agar odamlar yaqindagina kufrdan (chiqqan) boʻlmaganlarida va menda uni qurishga yetadigan mablagʻ boʻlganida edi, men albatta Hijrdan besh tirsak (joyni) unga qoʻshgan, hamda uning bir eshigini odamlar kiradigan, bir eshigini chiqadigan (qilib) qoʻygan boʻlardim›, dedilar». (Ibn Zubayr) dedi: «Men bugun sarflashga mablagʻ topyapman va odamlardan ham qoʻrqmayman», dedi. Shunday qilib, u Hijrdan besh tirsak (joyni) unga qoʻshdi, hatto (Ibrohim qurgan) eski poydevorni ochib koʻrsatdi va odamlar unga qarashdi, soʻng uning ustiga binoni qurdi. Kaʼbaning boʻyi oʻn sakkiz tirsak edi. (Ibn Zubayr) unga (kenglikka) qoʻshgach, uni (boʻyiga nisbatan) past koʻrdi va boʻyiga oʻn tirsak qoʻshdi hamda unga ikkita eshik qildi: biridan kiriladi, ikkinchisidan chiqiladi. Ibn Zubayr oʻldirilgach, Hajjoj Abdulmalik ibn Marvonga (xat) yozib, bu haqda xabar berdi va Ibn Zubayr binoni Makka ahlining odil kishilari koʻrgan (oʻsha) poydevor ustiga qurganini bildirdi. Abdulmalik unga (javoban) yozdi: «Biz Ibn Zubayrni ayblash (uni harom qonga botirish)dan hech narsada (foydalanmaymiz). Boʻyiga qoʻshgan (qism)ni oʻz holida qoldir, Hijrdan qoʻshgan (qism)ni esa avvalgi binosiga qaytar va u ochgan eshikni berkit», (dedi). Shunday qilib, u (Hajjoj) uni buzib, avvalgi binosiga qaytardi.Ато (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Язид ибн Муовия замонида шомликлар (Маккага) бостириб кириб (уруш қилганларида) Байт (Каъба) ёниб кетди. Унинг иши (яъни Ибн Зубайр билан боғлиқ воқеалар) қандай бўлса шундай кечди. Ибн Зубайр одамлар ҳажга (мавсумга) келгунларига қадар уни (ўша ҳолида) тарк этиб қўйди — у (келганларни) шомликларга қарши ботир қилмоқчи ёки урушга ундамоқчи эди. Одамлар (ҳаждан) қайтаётганларида у деди: «Эй одамлар! Каъба ҳақида менга маслаҳат беринглар: уни бузиб, қайтадан қурайинми ёки вайрон бўлган жойларини таъмирлай қўяйинми?» Ибн Аббос деди: «Мен бу ҳақда бир фикрга келдим: вайрон бўлган жойларини таъмирлаб, одамлар Ислом (қабул қилган) ҳолидаги Байтни ҳамда одамлар Ислом (қабул қилган) ҳолидаги тошларини — Набий ﷺ унинг устида (пайғамбар қилиб) юборилган (ўша тошларни) ўз ҳолида қолдиришингни маъқул кўраман», деди. Шунда Ибн Зубайр деди: «Бирортангизнинг уйи ёниб кетса, уни янгиламагунча кўнгли тўлмайди-ку, Роббингизнинг Байти қандай қилиб (шундайлигича қолдирилсин)? Мен Роббимдан уч марта хайр сўрайман (истихора қиламан), сўнг ўз ишимга қатъий қарор қиламан», деди. Уч (кун) ўтгач, у уни бузишга қатъий қарор қилди. Одамлар эса (Каъба устига) биринчи бўлиб чиққан кишига осмондан бир бало тушишидан қўрқиб, ундан ўзларини тортдилар — токи бир киши (унинг) устига чиқиб, ундан бир тошни (ерга) ташлади. Одамлар унга ҳеч нарса бўлмаганини кўришгач, кетма-кет (киришиб) уни бузишди, ҳатто ерга теккизишди. Сўнг Ибн Зубайр устунлар ўрнатиб, устига пардалар тортди — токи унинг биноси кўтарилгунга қадар. Ибн Зубайр деди: «Мен Оишадан эшитганман, у шундай дерди: Набий ﷺ: ‹Агар одамлар яқиндагина куфрдан (чиққан) бўлмаганларида ва менда уни қуришга етадиган маблағ бўлганида эди, мен албатта Ҳижрдан беш тирсак (жойни) унга қўшган, ҳамда унинг бир эшигини одамлар кирадиган, бир эшигини чиқадиган (қилиб) қўйган бўлардим›, дедилар». (Ибн Зубайр) деди: «Мен бугун сарфлашга маблағ топяпман ва одамлардан ҳам қўрқмайман», деди. Шундай қилиб, у Ҳижрдан беш тирсак (жойни) унга қўшди, ҳатто (Иброҳим қурган) эски пойдеворни очиб кўрсатди ва одамлар унга қарашди, сўнг унинг устига бинони қурди. Каъбанинг бўйи ўн саккиз тирсак эди. (Ибн Зубайр) унга (кенгликка) қўшгач, уни (бўйига нисбатан) паст кўрди ва бўйига ўн тирсак қўшди ҳамда унга иккита эшик қилди: биридан кирилади, иккинчисидан чиқилади. Ибн Зубайр ўлдирилгач, Ҳажжож Абдулмалик ибн Марвонга (хат) ёзиб, бу ҳақда хабар берди ва Ибн Зубайр бинони Макка аҳлининг одил кишилари кўрган (ўша) пойдевор устига қурганини билдирди. Абдулмалик унга (жавобан) ёзди: «Биз Ибн Зубайрни айблаш (уни ҳаром қонга ботириш)дан ҳеч нарсада (фойдаланмаймиз). Бўйига қўшган (қисм)ни ўз ҳолида қолдир, Ҳижрдан қўшган (қисм)ни эса аввалги биносига қайтар ва у очган эшикни беркит», (деди). Шундай қилиб, у (Ҳажжож) уни бузиб, аввалги биносига қайтарди.