Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh! Men Madinaning chekkasida bir ayol bilan boʻlib, undan unga tegmaslikdan boshqasini (qilib) oldim. Mana men (huzuringizda), men haqimda nimani xohlasangiz hukm qiling», — dedi. Shunda Umar unga: «Alloh seni (aybingni) yashirib qoʻygan edi, oʻzing oʻzingni yashirsang boʻlmasmidi!» — dedi. (Roviy) dedi: Nabiy ﷺ hech narsa qaytarmadilar (javob bermadilar). Bas, u kishi turib ketdi. Shunda Nabiy ﷺ uning ortidan bir kishini yuborib, uni chaqirdilar va unga ushbu oyatni tilovat qildilar: {Kunduzning ikki tarafida va kechaning (kunduzga) yaqin soatlarida namozni toʻkis ado et! Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi. Bu — eslovchilar uchun eslatmadir} (Hud 114). Shunda qavmdan bir kishi: «Yo Nabiyalloh! Bu unga xosmi?» — dedi. U zot: «Yoʻq, balki barcha odamlarga (umumiydir)», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мен Мадинанинг чеккасида бир аёл билан бўлиб, ундан унга тегмасликдан бошқасини (қилиб) олдим. Мана мен (ҳузурингизда), мен ҳақимда нимани хоҳласангиз ҳукм қилинг», — деди. Шунда Умар унга: «Аллоҳ сени (айбингни) яшириб қўйган эди, ўзинг ўзингни яширсанг бўлмасмиди!» — деди. (Ровий) деди: Набий ﷺ ҳеч нарса қайтармадилар (жавоб бермадилар). Бас, у киши туриб кетди. Шунда Набий ﷺ унинг ортидан бир кишини юбориб, уни чақирдилар ва унга ушбу оятни тиловат қилдилар: {Кундузнинг икки тарафида ва кечанинг (кундузга) яқин соатларида намозни тўкис адо эт! Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу — эсловчилар учун эслатмадир} (Ҳуд 114). Шунда қавмдан бир киши: «Ё Набияллоҳ! Бу унга хосми?» — деди. У зот: «Йўқ, балки барча одамларга (умумийдир)», — дедилар.