Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi bir ayoldan fahshdan pastroq bir narsaga erishdi. U qay darajaga yetganini bilmayman, faqat zinodan pastroq edi. U Nabiy ﷺning oldilariga kelib, bu haqda aytdi. Shunda Alloh subhonahu: {Kunduzning ikki tomonida va kechaning bir qismida namozni toʻkis ado et. Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi. Bu eslovchilar uchun eslatmadir} degan oyatni nozil qildi (Hud 114). U kishi: «Ey Allohning Rasuli, bu faqat menga xosmi?» dedi. U zot: «U bunga amal qilgan har bir kishi uchundir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши бир аёлдан фаҳшдан пастроқ бир нарсага эришди. У қай даражага етганини билмайман, фақат зинодан пастроқ эди. У Набий ﷺнинг олдиларига келиб, бу ҳақда айтди. Шунда Аллоҳ субҳонаҳу: {Кундузнинг икки томонида ва кечанинг бир қисмида намозни тўкис адо эт. Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу эсловчилар учун эслатмадир} деган оятни нозил қилди (Ҳуд 114). У киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу фақат менга хосми?» деди. У зот: «У бунга амал қилган ҳар бир киши учундир», дедилар.