حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا} قَالَتْ نَزَلَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَلَعَلَّهُ أَنْ لاَ يَسْتَكْثِرَ مِنْهَا وَتَكُونُ لَهَا صُحْبَةٌ وَوَلَدٌ فَتَكْرَهُ أَنْ يُفَارِقَهَا فَتَقُولُ لَهُ أَنْتَ فِي حِلٍّ مِنْ شَأْنِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning {Agar bir ayol erining oʻzidan yuz oʻgirishidan yoki undan uzoqlashishidan qoʻrqsa…} degan soʻzi haqida: «Bu oyat shunday ayol haqida nozil boʻldi: ayol bir kishining nikohida boʻladi, balki (er) endi undan koʻp narsa istamas, biroq ayolning u bilan (uzoq) hamrohligi va farzandi boʻlgani uchun, u erining oʻzidan ajralib ketishini xushlamay, unga: ‹Mening (haqim) tarafidan (xohlasang boshqa ayol bilan turishga) ozod boʻlasan›, der edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг {Агар бир аёл эрининг ўзидан юз ўгиришидан ёки ундан узоқлашишидан қўрқса…} деган сўзи ҳақида: «Бу оят шундай аёл ҳақида нозил бўлди: аёл бир кишининг никоҳида бўлади, балки (эр) энди ундан кўп нарса истамас, бироқ аёлнинг у билан (узоқ) ҳамроҳлиги ва фарзанди бўлгани учун, у эрининг ўзидан ажралиб кетишини хушламай, унга: ‹Менинг (ҳақим) тарафидан (хоҳласанг бошқа аёл билан туришга) озод бўласан›, дер эди», деди.