Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mana shu {Va ular Alloh bilan birga boshqa bir ilohga ibodat qilmaydilar…} oyati to {…xor (boʻlgan holda)} degan soʻzigacha Makkada nozil boʻldi. Shunda mushriklar: «Islom bizga nima foyda beradi? Holbuki biz Allohga (boshqani) teng qildik, Alloh harom qilgan jonni oʻldirdik va fahsh (zino) ishlarni qildik», deyishdi. Bas, Alloh azza va jalla: {Magar kim tavba qilib, iymon keltirib va yaxshi amal qilsa…} (deb) oyatning oxirigacha nozil qildi. (Ibn Abbos) dedi: «Ammo kim Islomga kirib, uni anglab yetgach, soʻng (bir moʼminni) oʻldirsa, uning uchun tavba yoʻqdir», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мана шу {Ва улар Аллоҳ билан бирга бошқа бир илоҳга ибодат қилмайдилар…} ояти то {…хор (бўлган ҳолда)} деган сўзигача Маккада нозил бўлди. Шунда мушриклар: «Ислом бизга нима фойда беради? Ҳолбуки биз Аллоҳга (бошқани) тенг қилдик, Аллоҳ ҳаром қилган жонни ўлдирдик ва фаҳш (зино) ишларни қилдик», дейишди. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: {Магар ким тавба қилиб, иймон келтириб ва яхши амал қилса…} (деб) оятнинг охиригача нозил қилди. (Ибн Аббос) деди: «Аммо ким Исломга кириб, уни англаб етгач, сўнг (бир мўминни) ўлдирса, унинг учун тавба йўқдир», деди.